Ölmeden önce kendisine verilmeyen değerin, öldükten sonra kendisine verilmesine.
Geç kalmışlığın pişmanlığını, kaç kişi hissetmiştir acaba?
Radyolar türkü çaldı.
Neşet Ertaş'ın çalınan yıllarının zerresini bile geri vermeden.
Gazetelere baktım, gerçek bir sanatın bekçileriymiş gibi attıkları başlıklara.
Televizyonlara baktım, ucuz kadınlar senfonisini yıllardır söyleyenler, birkaç dakikalığına saygı duruşundaydı. Minyatür bir veda töreni...
Bir dizi yıldızına kul köle olan sistemin, güzelliğinden başka bir değeri olmayan kadınları allayan düzenin, Neşet Ertaş gibi gerçek sanatçıları ölümünde hatırlaması, ülkenin yasasıdır.
Neşet Ertaş, Allah'a şükür kimselere muhtaç olmadan öldü.
Aç değildi, açık değildi.
Bizim sitemimiz, ondaki sanatçı ruhunu toprağa gömen sistemedir.
Geçtiğimiz cumartesi günü İlhan İrem'in konseri vardı.
Her şehirden insanlar, bir aşk adamının "senede bir günlük" konserine akın ettiler.
Gazetelerde pespaye bir mankenin ayak parmağı kadar haberler vardı.
Televizyonlar yüz vermedi.
Kendi halinde yaşam süren gerçek bir sanatçının, ayakta kalmak için verdiği mücadelenin ürünüydü o konser.
Onu yenik düşürmeye yetmeyen düzene karşı, bir hatırlatma konseri gibi.
Anlayanlara!
Bir Nesrin Sipahi'miz var, kim hatırlar?
Mediha Şen Sancakoğlu, Serap Mutlu Akbulut.
Ve daha niceleri...
Ölmeyen değerlerimize yaşarken sahip çıkalım desem, hiçbir hükmü olmaz.
Sanatın yaratıcı ve namuslu yaşam işçilerine bu ülkede, ölürken hatırlanmak düşüyor ya.
Buna tahammül edemiyorum.
Ne yapayım, ben de kendimi yiyerek geçiniyorum.
Kalbi kasıklarında atan kadınlara, zibidi erkeklere paha biçilemeyen sanat düzenine inat!
* * *
ÜÇÜNCÜ SAYFA
Kadın okuyuculardan biri, sükseli gazetelerden birine telefon açtı.
"Sizin için kadınlarla gazeteler arasında ne fark vardır?"
Telefonun öbür ucundaki yayın yönetmeni gerçeği cevapladı.
"Parça parça adilmiş bir gazete kadınları ilgilendirmez ama parça parça edilmiş bir kadın, gazeteleri her zaman ilgilendirir!"
* * *
Çok gülen insanlar yalnız kalmazlar.
* * *
Magazinin şöhretleri eşek arısı gibi. Hem sokuyor, hem iğnesini bırakıyor.
* * *
28 Eylül 2012
Mutluluk takvimi
Ambulans sesi duyunca dua et. Çocuklara kumbara alışkanlığı getir. Arada bir talihini dene. * * *
Yollarına bakıp da
İç çekip duruyorum
Isıtamaz elimi
Hiç kimse senden başka
Hayalimde yaşıyor
Gözümde tütüyorsun
Hala adın yazıyor
İnan toprakta taşta
Resimlerden yüzünü
Şarkılardan hüzünü
Kalbimdeki izini
Çıkarıp atamadım
Bu şehri terk etsem de
Kadere küfretsem de
Ne yapsam ne etsem de
Seni unutamadım
Hakkı YALÇIN
