Sorumluluğu üzerinden atmakla geçen yıllardır.
Sıkıcı ve tekdüze.
Mızıkçı ve güvensiz...
Halkın değil, delegelerin partisi olmak, CHP'nin ilkelerini de yok ett, geeleceğini de. İktidarı güçlendirdi.
CHP gibi köklü bir parti, sadece muhalefetin sorumsuzluğuna sığındı.
Neticeyi oluşturan sebepleri kendi içinde aramayan bir parti, laiklik nakaratındaki bıkkın rolle, halkın da uzağına düştü.
Şimdi bir şans çıktı önüne.
Kemal Kılıçdaroğlu...
Kemal Kılıçdaroğlu'nun insana dinginlik veren bir yanı var.
Çocuk masumiyeti.
Güvenilir bir halk adamı duruşu.
Attığı her adımda, hem partisine, hem ülkesine yol açacak bir görüntü.
CHP'de organlarını milletine bağışlamış buir duruş arıyor toplum.
Kaybolmuş anlamı arıyor insanlar.
Kemal Kılıçdaroğlu bulur mu? İsterse bulur.
Ve CHP de kendi özünü bulur.
Ama Mehmet Sevigen, Mustafa Özyürek gibi partinin içinde örgütlenenler, Deniz Baykal'ı yeniden başkanlığa getirirse.
CHP'nin sonu olur.
Böyle bir olasılığın başladığı yerde.
Partinin içinde bal tutan parmağını yalar.
Deniz Baykal da, muhalefet masalıyla milleti oyalar.
