Eskiden küçücük bir odada radyo dinlemekte bile zorlanırdık.
Şimdi kocaman bir ülkede, attığımız adımı bile dinliyorlar.
Tek kanallı siyah beyaz bir televizyonun karşısındaki hayatımız başkaydı.
Çok kanallı televizyonların başka!
Büyüyen Türkiye'de ne değişti hayatımızda?
O zamanların asaletini mumla aramaktan başka.
Ne garip dünya.
Eskiden yoksul mahallerin orta yerinde tiyatrolar olurdu.
Hayatı, terbiyeyi ve direnişi öğretirdi tiyatrolar.
Senaryolarda özne halktı.
O halk ki, o zamanlar her zaman haksızlığın karşısında ayağa kalktı.
O halk ki, paraya değil aşka verdi değeri.
Ne değişti hayatımızda?
Şimdi para için ruhunu bile satan insanlardan başka.
Ne garip dünya!
Eskiden her mahallede bir Sadri Alışık olurdu.
Zengin bir hukukumuz vardı.
Birbirini selamlayan yabancıların, anında tanıdık olması.
İnsanların sofrasını bölüşmesi gibi.
Mahalle yasaları temsil gücünü bırakıp, kendinden olanlara teslim oldu.
Kapılar sürgülendi, pencereler kapandı.
Hukukun üstünlüğü, büyük adamların ayaklarının altında kaldı.
Ne kaldı elimizde?
Fırından ekmek çalanlara gücü yeten fukara hukuktan başka!
Kötülüğün keşfi insanlık tarihi kadar eskidir de...
Yenilenen Türkiye'de kötülüğün bu denli itibar görmesi şaşırtıcı geldi yine de.
Bu kadarını beklememiştik.
Hayatın bile özelliği kalmadı artık.
Hiçbir şeyin güzelliğinin kalmadığı gibi.
Ne kaldı elimizde?
Birbirine saldırmayı ilke edinen topluluklardanve insanların içine işleyen düşmanlıktan başka.
Öyle bir ülkeyiz ki, direnen işçilere ekmek ve su bile verilmiyor artık.
Kimse birbirine kaş çatmadan bakamıyor.
Aşkı kaybettik, saygıyı.
En önemlisi de insanlık ayağa düştü.
Kalkamıyor!
***
Kahve içenler bunamıyormuş! Kahve içenlere yalandan ikramiye!
***
Gerçek ortada!
Meclis'teki tartışmaları görüyoruz.
Bizleri yönetkmekle ve örnek olmakla yükümlü adamların yakışıksız kavgaları.
Şerefsizlik konulu haykırışlar.
Küfür kıyamet, birbirinin üzerine yürüyen insanlar.
O kadar uyarıya rağmen zarafet aranıyor ama nafile!
Bu görüntüleri izledikten sonra, toplumun yok edilmesinin temellerinin nerede atıldığını görüyoruz.
O insanların, topluma televizyon dizilerinden daha büyük zarar verdiğini kimse inkar edemez!
***
Kalbimde sevda üşümeleri
Hasretin salgın bu aralar
Hiç kimseyi özlemedim
Seni özlediğim kadar
İhtimaller umudun
Yalancı mavisi
Oysa yüreğim bitap
Elde kalanlar belli
Bu sevda hikayesi
Cildi dağılmış kitap
Tanrı'nın içimde
Var ettiği sen
Beni yok etmeye
Yemin etmişsin
Kaderden merhamet
Dilenmiyorum
Ha kıyamet kopmuş
Ha sen gitmişsin
Hakkı YALÇIN
