Alt katında şehitler sergisi. "Vah gidene" diyenler de azalıyor artık.
Uysallaşmış toplum, ya kendisinden gayrisine yüreğini kapatmış.
Ya da derin devlet senaryolarında geçmiş zamanı suluyor.
Bütün anneler hala aynı fotoğrafın içinde.
Ama terbiye edilmiş isyanlarını içine akıtan anneler de, "vatan sağ olsun" sözcüğünü de hayatlarından çıkarmak üzere artık.
Vatan sağ olmasına sağ olsun da.
Çocuklar neden sağ olmasın?
Çünkü onlar da biliyor ki, üst kattaki politika elele tutuşabilse, ölümler yüz bulamaz.
Annelere her şeyin haberini verin de, evlat acısını söylemeyin.
Tek bir sözcük, hayatla aralarındaki bütün bağları koparır. "Oğlunuz öldü!"
Acımasız bir filmde, birden görüntü donar.
Hayatın sözlüğünde bunun adı; annelerin ölümüdür!
Kaç sabahtır, gelen şehit haberleriyle, acımasız bir filmin en dramatik sahnelerinden birini izliyorum.
Hıçkırıklara boğulmuş ağlıyordu bir şehit annesi.
Bir yandan da oğlunun elindeki fotoğrafıyla konuşuyordu. "Ah oğul" dedi, "Neler anlattım fotoğrafına..."
Ezberine aldığı bir türkü gibi çığlık çığlığaydı. "Ya beni de götür, ya sen de gitme."
Herkes şehit annesinin başına toplandı.
Onlar da anneyle birlikte ağlamaya başladılar.
Şehit asker fotoğrafın içinden çıktı, bütün annelerin ellerini öptü teker teker.
Yeniden fotoğrafın içine girdi.
Bütün cennetlik insanlar gibi.
Aynı fotoğrafın içine girmemek için direnen üst kattaki politikacıları gördüğümüz zaman.
Ülkemizin neden gençlerine cehennem olduğunu söylemeye gerek kalmıyor.
* * *
GÖZLERİ ARKADA
Sadece politik hayat değil, toplumun da üst katındaki insanlar el üstünde yaşarken, emeklilerin küçük öyküleri her şeye değer.
Son 5 yılda kredi kullanan emekli sayısı 95 binden, 502 bin kişiye yükseldi.
Maaşlarının 10 katına kadar kredi hakkına sahip olan emekliler, bu krediyi genellikle çocuklarına, ya da torunlarına veriyor.
Alt kattakiler hayatı hep böyle yaşar.
Hayatın sonbaharında bile gözleri arkada.
* * *
İyi insanlar kendilerine yağcılık edenlerden nefret ederler.
* * *
Turgut Özal'ın ölümüne ilişkin kuşkular, mezarı açtırıyor. Derin devletin bir eserini daha göreceğiz!
* * *
15 Haziran 2012
Mutluluk takvimi
Organlarını bağışla. Tavla oyna. Açık renk giyin. Dostlarını güldür. İşinden zevk al.* * *
Bir kader fırtınası
Aramızdaki savaş
En deli anıları
Siliyor yavaş yavaş
Kendini ele verir
Kalbi kırık sevdalar
Sönmeye çeyrek kala
Yıldızlar böyle parlar
Aşk da yenilir
Zamana karşı
Kal diyemem ki sana
Hadi git
Bazen alışmak
Kıymaktır aşka
Alıştık ve kaybettik
Hakkı YALÇIN
