KAYSERİSPOR maçında gördüğümüz gibi, Fenerbahçe forvetinde rakibin hırpalanmasına yönelik özel adam çokluğu bu sezon sihirli bir yolculuğun anonsu gibi.
Bu demektir ki takımın kazanması için özel formüller üretmesine gerek yok. Ayrıca kulübesi en zengin takım Fenerbahçe.
***
Trabzonspor'da zor kazanan takım gerçeği yeni transferleri ve iyileşen sakat futbolcularıyla kendi doğrularına dönüşecektir. En çok "son dokunuş ustalığını" kimin üsteneceğini merak ediyorum.
Pazartesi gecesi harika bir Galatasaray izledim. 10 kişilik takım kazanma şartlarını koşarak oluşturdu, iliklerine kadar mücadele ederek. Bu şartlar altında kaybetse bile ayakta alkışlanırdı. Alkışların "Aslan payı" harika hamlelerin ustası Okan Buruk'a ait.
***
Beşiktaş'ın Ankara'da kazanması takım ruhunun yansımasıydı. Ama savunma lig başından beri berbat anonslar veriyor.
Herkes bir yana Weghorst'u tırnak içine alalım. Son yıllarda hiçbir yabancının bu kadar özverili mücadele ettiğini görmedim. Paranın değil davanın adamı olmak böyle bir şey işte.
***
Gelelim Ankara'daki çirkinliğe.
Bir taraftarın rakip futbolcuya saldırması için koşulların oluşturulması kimin suçudur?
O saldırgan oraya kadar nasıl geldi?
Beşiktaşlı Josef'in gördüğü kırmızı kart saldırganlığa verilen ödül yerine geçiyorsa, yasalarda saldıranların mı hükmü geçiyor?
Ya saldırganda bıçak olsaydı? Böyle durumlar için hakemlerin "kan kırmızı" kartları mı devreye girerdi?
Tespitte "adalet erozyonu" varsa, hakemlik adaletinin renk değiştiren halini sorgulamayacak mıyız? Hep saldırganlar mı kazanacak?
Hakemlere de aynı saldırı yapılırsa kendilerini koruyacak olan futbolculara gösterilecek kartları eksik olmasın futbolumuzun.
Nasılsa suç ve ödül kardeş!
***
Düşünün Futbol Federasyonu binasını, üstelik de yönetim kurulu toplantısında kurşun yağmuruna tutanlar bile serbest bırakılıyor.
Zorbaların ceza alması için birilerini öldürmesi mi gerekiyor yoksa?
Not: Futbolda reformu gerçekleştiremedik bari adalette reformu hizaya sokalım!