Gördük ki, eyyamcılık bazı hakemlerin milli marşı! Ama sadece hakemlere yüklenerek, meseleyi temize çıkarma şansını zorlamayalım.
Çünkü bütün kulüplerin ortak noktası; beleşe konmak!
"Hakem bana versin ama benden almasın!" O yüzden sportmenlik bu ülkede futbolun palavrasıdır!
***
Fenerbahçeli Skrtel'e gösterilen kırmızı kartla, Talisca'ya gösterilmeyen kırmızı kart arasındaki bağlantının adı; Fenerbahçe'ye karşı berbat bir ödeştirme biçimidir.
Ama maç boyu rakip kaleye sadece bir isabetli şut atabilen Fenerbahçe'nin kaybetme şartlarını oluşturan gerçeğin adı; takım olamamaktır.
***
Bu hafta hakeme rağmen futbolun konuşulduğu tek maç Beşiktaş ile Trabzon'un mücadelesiydi.
İki takımın da galibiyeti öncelik saydığı, mücadeleden bir an bile kopmadığı geceden kalanların üzerine, Alanya'dan gelen bir üzeri yaldızlı kartpostalı ekledim.
Vagner Love'ın harika golünü.
O muhteşem vuruşla karanlıklar aydınlandı.
***
Sonra haberlere baktım.
Talisca ile Caner soyunma odasında birbirine girmiş de, "köstebek" aranıyormuş!
Hassas adamdan köstebek çıkmaz!
"Kesin magazin ruhlu biridir" dedim, "yerli malı!" Ardından bir duvar yazısı yolladım cümlesine.
***
Ey! Türk Futbolu.
Birinci vazifen sırayla ganimet dağıtan hakemlerini yola getirmek.
İkinci vazifen her hafta ağlayan teknik direktörlerini ve yöneticilerini adam etmektir.
Yoksa bu kadar "cılk yarayla" her hafta aynı törenleri görmekten bıktık. Ne yani, Türk futbolunun varlığı adam olmayanların yokluğuna armağan mı edilecek?
Noktayı koydum.
"Edenler utansın!"