Başbakan'ın, önceki gün 2010 Yurtdışı Müteahhitlik Hizmetleri Ödül Töreni'nde bir konuşması oldu. "Dış politikada bir gülücük, bir lideri ülkenize çeker"
Bunun adı vücut dili.
İkinci dil yerine geçecek kadar etkili bir dil.
Ve bugün dış politikadaki Tayyip Erdoğan gerçeğinin en önemli sihri.
Oysa iç politikanın da, dış politika kadar gülüşlere ihtiyacı var.
Bir gülüş, binlerce okkalı sözcükten daha değerlidir.
Gülüşün ışığı, hiddetin gölgesini kovar.
Bütünlüğü sağlar.
Tayyip Erdoğan kendisini eleştirenlere de gülümsese.
Protestocu öğrencilere karşı da gülüşüyle karşılık verse. Ve yüzündeki gülüşü, kullandığı cümlelere de taşısa.
Her şey çok başka olurdu.
Hem kendisi, hem ülkemiz adına.
Bizim açlığımız gülüşedir.
Bizim tutkumuz da, sevgiye, kardeşliğe ve gülümseyen yüzleredir.
O zaman da Tayyip Erdoğan'a gülümsemesini önermiştim.
Yeni yılda da öneriyorum.
Bizler denizde kum tanesi bile değiliz.
Yazdığımız satırların, Başbakan'a ulaştığından bile şüpheliyiz.
Önemli değil.
Bizler her devrin adamlarına benzemeyiz.
Sevgimiz de açıktır, eleştirimiz de.
İstediğimiz de gülüştür.
Düşüncelerimizin ışığı gitse yeter.