Taraftarların sürekli transfer istemesi özellikle Türkiye'deki büyük kulüpleri (Galatasaray, Fenerbahçe, Beşiktaş, Trabzonspor gibi) ciddi şekilde baskı altına aldı. Bu baskı hem yönetimleri hem de teknik ekipleri etkiliyor ve genellikle kısa vadeli, plansız kararlara yol açıyor. Türkiye'de futbol tutkusu aşırı yüksek!. Sosyal medya, tribünler ve gruplar üzerinden "transfer istiyor" sesi çok çabuk yükseliyor. Takım kötü sonuç alınca veya rakip transfer yapınca hemen "Yıldız gelsin.. Niye transfer yok. Paranız yoksa niye oradasınız" baskısı başlıyor. Bu da yönetimlerin "taraftarı susturmak" için acele hamle yapmasına neden oluyor. Panik transferleri getiriyor. Taraftar baskısıyla son dakika, pahalı veya kulübe uymayan oyuncular alınabiliyor. Planlı altyapı yatırımı yerine "anlık çözüm" arayışı yaygınlaşıyor. Sonuçta borç artıyor, sürdürülebilirlik bozuluyor. Kulüplerin borçları milyarlarca lirayı aşıyor. Yaklaşık 70 milyar tl.. Transfer harcamaları Avrupa'da bile dikkat çekecek seviyede ama başarı gelmeyince (Avrupa'da genelde hayal kırıklığı) eleştiri daha da büyüyor. Taraftar baskısı kısa vadede yönetimi rahatlatıyor gibi görünse de uzun vadede kulübü borç batağına sürüklüyor. Kısaca: baskı çok fazla ve büyük kulüplerde yönetimlerin en büyük düşmanlarından biri haline geliyor. Akıllı yönetimler bu baskıya direnip uzun vadeli plan yapıyor (nadiren başarılı oluyor), çoğu ise taraftarı memnun etmek için günü kurtarmaya çalışıyor. Bu döngü Türk futbolunun en büyük sorunlarından biri oldu.. Eminim ki özellikle büyük takımlar şu transfer dönemi bitse de rahatlasak diye dua ediyorlardır. Geçmişte bunu Okan Buruk söyledi zaten!
