Sokaklar bol oyunlu çocukluk anılarıyla doluydu.
Herkes yüreğiyle gülerdi.
Esaretin gömleğini o zamanlar yırtmıştık.
Bu toprakların hepimize eşit hak vermediğini de, o zaman öğrenmiştik.
Avurtları içine kaçmış insanların arasından başka mahallere kaçardık.
Orda bir köy vardı uzakta, gitmesek de bizimdi.
Gittiğimiz mahallelerin bizi yabancı sayması kimin haddine! "Korkudan kaçmazsan cesaretine kavuşursun" demişti, büyüklerden biri.
Başka mahallelerin camlarındaki kızlara rehin bıraktık gençliğimizi.
Ayak izlerimizde geleceğimizi taşımayı o zaman öğrendik.
Bilet kestiler hemşerilik ayağına.
Yolumuzu kestiler, "evli evine, köylü köyüne" diye.
Bizim doğduğumuz köylerde, yabancıları başının üzerinde taşırdı insanlar.
Sınırlara vurduk kendimizi.
Saçlarımızı sıfıra vurduk. Ama kuşları bile vurmadık yalanımız yok.
Okula giderken, ceketlerimizi bitpazarından aldık, itlerden akıl almadık hayat boyunca.
Saçlarımızdaki karlar hiç erimedi.
Ama ne yolundan döndürdük sevgimizi, ne söndürdük!
Kürt çocuklarını da sevdik, Ermeni çocuklarını da.
Bizim doğmadığımız şehirlerde doğan bütün çocukları da.
Ve hatta alınlarından öptük masum suçlarını.
İnsanların duyguları da değişti, görüşleri de. Saflara bölündü ülke.
Ama gördük ki, büyüdükten sonra da bitmedi göçebeliğimiz.
Hala soruyorlar bize, "kimden yanasın?" diye.
İnsandan yanayız.
Kardeşlik türkülerinden.
Dağ çiçeklerinden.
Sevda dergahlarından.
Yetmez mi?
* * *
SOKAK ÇOCUKLARI
Araştırmalara göre, sokakta oynayan çocukların içerde zaman harcayan çocuklara göre gözleri daha iyi görüyor.
Sebep beyinde artan dopamin hormonu.
Odalara çivili çocuklara, sadece gözlerin miyop olması kalmıyor.
Sokakta oynayan çocukların, Psikolojik rahatsızlık, panik ataktan uzak, özgürlük duygusuna yakın olmaları da caba.
Böyle bir araştırma, çocuklarımızın parklarını, oyun alanlarını bile binalara yem eden yöneticilerin ve çocuklarının evde hapsedilmesine boyun eğen anne ve babaların umurunda mı acaba?
* * *
Hayatla uyum içinde olan sadece delilerdir.
* * *
Her şeyin zamana yenileceğini unutmayın. En büyük sevgilerin bile.
* * *
5 Mayıs 2013
Mutluluk Takvimi
Ağaçtaki eriklerin resmini çek. "Ben yaptım" de. İnsani değerlere önem ver. * * *
Yokluğunda
Her gün tenhalaşan
Bir şehirdir kaderim
Gözlerimde
Gitgide çoğalan
Bir nehirdir özlemin
Yarım kalan sevdamız
Beklerken başucumda
Bir başına yaşanmıyor
Bıraktığın İstanbul'da
Annem gibi ağlıyor
İçli içli
Radyoda bir ince saz
Anladım ki hasret
Aşkın kardeşi
Sadece yüreğim
Dargın biraz
Hakkı YALÇIN
