Garip bir gündü.
Dünyada birçok mesleğin kendine ait günü varken, gazetecilerin sadece "çalışanına" ait gününün olması şaşırtıcı gelmedi.
Çalışmayanlara gününü gösteren bir düzen varken.
Çalışan gazeteciler bir işleri olduğu için mutlu olmakla yetinmek zorunda.
Yarına Allah kerim!
Peki ya çalışmayanlar?
Onlar kendi ömürlerini çoktan uğurlamış. "Bugün de mi işe gitmedin baba?" diye soran çocuğuna nasıl cevap veriyordur bir baba?
Çaresizliğin, boynuna kement gibi dolanmasıyla, umutlarını ertelemek arasında nerededir?
Çaresizlikle uyanmak nasıl bir şeydir sabahları?
Kırık dökük bir zamanın içinden geçerken neleri lanetliyordur anneler, babalar?
Çalışan gazeteciler...
Ne gazeteciler var, 5 yılda villada oturabilecek güce eriştiler.
Altlarında en pahalı cipler!
Toplumu zenginleştirmek yerine, kendileri zengin oldular.
Ne gazeteciler var, yıllarca çalıştığı halde kirasını ödemekte zorlanıyor, çocuğunun okul masraflarına nasıl yetişeceğini düşünüyor kara kara.
Hangisinin günüydü dün?
Gazetecilere yolunu gösteren yıldızlar hala gökte mi duruyor, çamura mı battı?
Gazeteciliğin ruhu cennete mi gitti, dil mi değiştirdi?
Gururu bu kadar incinen insanlar var mı yeryüzünde?
Ve saygısını bu denli yitiren bir meslek!
Şarap mahzenlerinden ülkeyi yönetmeye soyunan kralların eseridir bu günler.
Satır aralarında çek kesenlerin, mesleğimizin yolunu kesenlerin.
Onların yarattığı düzende, tetikçiliğin, soytarılığın ve şehvetin her halini sergileyenlere paha biçilmedi de, bilginin, dürüstlüğün ve edebiyatın bu meslekte değeri kalmadı.
Politikacı, hakem ve futbolcu eskileri bile gazeteciliğin ismine emekçilerden daha çok yakıştırılırken bu mesleğe ruh verenlere "kutlanacak bir gün" kaldı.
Dün Çalışan Gazeteciler Günü'ydü.
İki dirhem bir çekirdek.
Kutlamaya doyulmadı.
***
Bu ülkede ayakta kalmak için, hem ipin üstünde hem altında yürüyeceksiniz.
***
Kuru fasulye
Lokantacılar fiyatlar inmezse, kuru fasulye satmayı bırakacakmış.
Kuru fasulyenin 16 liraya çıktığı bir ülkede, bu meseleye tepki göstermek sadece lokantaların görevi değil.
Tarım ülkesinde, sofraların en hayati yemeklerinden birinin bu denli pahalı olmasına suskun kalmak çok şeyin sebebidir.
Bilinmelidir ki, kuru fasulye fiyatları boykotu hiç bu kadar hak etmedi.
***
Çocuklara ağaç sevgisini öğret. Kumardan uzak dur.***
Hüzün resim çektirmiş
Yüzün olmuş duvarda
Yanan yürek soğumuyor
Kokun sinmiş her yana
Ekmek kadar su kadar
Sana ihtiyacım var
Kendimi saklıyorum
Sana sonsuza kadar
Ya sen beni unuttuysan
Bu korku beni delirtiyor
Yüreğinde mahsur kaldım
Evi hasret götürüyor
Hakkı YALÇIN