Türk erkeğinin, Türkiye'yi düzeltecek siyaset merakını biliyorum. "Ben Başbakan olsaydım" diye başlayıp giden...
Trafiği Arap saçına çevirirken, "Bu trafiği bir günde adam ederim" diyerek, uzmanlık hacmini genişleten...
Adaleti sorduğumuz zaman, Türk erkeğinin ortak bir sloganı da mevcut.
"Sallandıracaksın bunları, mesele hallolacak!"
Hayal salıncağında sallanmaktan başı dönenler için, delikanlılık her yıl terfi ediyor.
Üç-beş kişi bir olup, bir kişiyi öldüresiye dövmek. Ya da, kendilerine kilitlendiklerinde, başkalarının kapısını kırmak.
Türk erkeğinin çoğu "papaz kaçtı" yı da biliyor, "kaptı kaçtı" yı da.
Hatta bazıları, emeklilerin maaşını alıp kaçmayı da.
Futbolu hiç sormuyorum bile.
Bu konudaki uzmanlık, gerçek uzmanları bile şaşırtacak kadar ileri düzeyde.
Kaybedince bas küfürü.
Geçen hafta sonu, İstanbul Cevizlibağ'daki metrobüs durağında, bir Türk erkeği şaşırtıcı bir pankart taşıyordu.
"Bir kadının onurunu kırdım.
Tüm kadınlardan özür dilerim."
Kimi seyretti, kimi alkışladı.
Kadınları öldüren erkekler sıralamasında, ülkemizde dünya çapında artış yaşanırken.
Kadınları ikinci sınıf görenlerin sayısı, her gün artarken.
Yaptığı hatanın bilincine varıp, kendisini teşhir ederek özür dileyen Türk erkeği ilginç geldi bana.
Üstelik bunu, hiçbir zorlama yapmadan gerçekleştiren bir Türk erkeği.
Aslında Türk erkeğinin, kendinden bile gizlediği özellikleri var.
Ama o ataerkil töreler yok mu?
Bir anda, başkalarına hayat bağışlayan erkek gidiyor da... En ufak bir hatayı bağışlamayan birileri geliyor.
İşte o zaman hayat inceliyor ve kopuyor.
Sonra bir ses yankılanıyor orta yerde.
"Koptuğu yerde bırak!"
