Klasikler ölmez!

Bir kez daha gördük ki, Galatasaray maçları Saraçoğlu'nda, Fenerbahçe'nin batmayan güneşidir.
Bir kez daha gördük ki.
Klasikler ölmez.
Gecenin sonunda Fenerbahçeli futbolcularda omuz omuza çektirilmiş bir gurur fotoğrafı kaldı.
17 yıllık ezeli ve ezici sonuç, 18'nci yıl için tarihteki yerini aldı.
Galatasaray'a gelince.
Onlar için bu statta galibiyet, maçtan önce atılmış hayali bir kementti. Yine ayaklarına dolandı. *** Dün gece galibiyeti isteyen takımın rengi sarı lacivertti.
Fenerbahçe'nin maç boyu eksiklerini tamamlayan yürekli bir duruşu ve hesaplı bir yayılımı vardı.
Bütün direnme noktalarında ayakta kalan ve saldırdıkça güçlenen Fenerbahçe'nin maçtan önceki psikolojik üstünlüğünün, fiziksel olarak da sahaya yansıdığı gördük.
Galatasaray için yeni bir mahşerin bileti kesen Van Persie gecenin adamıydı.
Gecenin aksesuarı Sneijder. *** Fenerbahçe'nin dün geceki varlığı bu statta kazanmak için yaratılmış galibiyet heykellerinin yansımasıydı.
Galatasaray'ın dün geceki varlığı birçok futbolcunun yokluğunun çarpımı.
"Bruma'dan bir takım yaratmak" konulu sistemin arkasında duran Galatasaray'ın, Bruma'nın çok kişilik savunmayla imha edilmesine karşılık b planı üretemediği gördük.
Galatasaray'da korkunun sınırları genişledikçe, Fenerbahçe'nin bulduğu boş alanlar arttı ve penaltı da böyle geldi. Bütün direnme noktalarında ayakta kalan ve topu daha iyi kullanan takım kazandı.
Bu statta kazanmaya bağışıklı olanlar için bu sonuç kaçınılmazdı zaten. *** Gecenin sonunda sarı lacivert afişe sığmış bayram filmleri gibiydi tribünler.
Bir Samanyolu oluşumu.
Bu stattaki gururlu duruşun sahiplerine teslimi.