Bu ihanetler yeni keşfedilmedi.
Kaç yıldır bu sinsi oyunlar oynanıyor.
Ve ne utançtır ki, medyada da destek buluyor.
Teröriste saygıda kusur etmeyenlerce...
Son yıllardaki yoğun saldırıdan en çok yara alan Türk askeridir.
Halka, kendi askerini nefretle tanıtan başka bir ülke düzeni yoktur.
Mardin'de bir yakınım askerlik yapıyor.
İzin günü sokağa çıkması sakıncalı.
Sokaklarda dolaşsalar bile, sevgisiz gözleri hissediyorlar üstlerinde.
Halkın arasındaki isimleri "yeşil..."
O çocukların günahı nedir?
Askerliğini yapmak mı?
Sadece asker değil, polislere de aynı oyunlar oynanıyor.
Mayında katledilen insanların cenazesinde, polise saldıranların kimden yana olduklarını sanıyorsunuz?
Terörizmin maşalığından ve barış cellatlığından başka...
Yürüyerek gitsek varabileceğimiz bir yolumuz var.
Şimdi kapıların arkasında bekleşiyoruz.
Bir oyunun parçaları haline getirilmek isteniyoruz.
O yüzden ülkenin, bir yanı karanfillerle uyanıyor.
Bir yanı uzun namlulu gözlerle...
Mayınlarda katledilen sadece insanlar değil çünkü. Barış, huzur ve kardeşlik.
Ama hala bir umudum var.
Çünkü barış ve kardeşlik bizim kanımızda var.
