LİGİN ilk yarısının sonuna geldik. Galatasaray, sezona biraz sıkıntılı başladı ama gördük ki aslolan inanç ve futboldaki reform.
Bunu Okan Buruk başardı, futbolcular da kendisine eşlik etti.
İcardi futbolun rock yıldızı.
Galibiyetin önünü açan dokunuşlar ve futbolun sanat tarzını benimsemek her futbolcunun harcı değil.
Galatasaray'ın ikinci yarıda fikstür avantajından bahsetmekle, hiçbir maçın kolay olmayacağı gerçeği arasındaki dipnot: liderliği korumak onu kazanmaktan daha zordur.
***
Yalan değil, ligin ilk yarısını Fenerbahçe'nin uzak ara lider kapayacağını düşünmüştüm.
Ama başlangıçtaki Fenerbahçe'nin kendinden uzaklaşma ihtimalini ve futbolculardaki havalanma katsayısını hesaplamamışım.
O yüzden Fenerbahçe'nin Galatasaray'la olan puan farkından önce; sezon başındaki Fenerbahçe farkıyla, ilk yarının son maçlarındaki Fenerbahçe farkı arasındaki "futbol açığını" kapatması daha önemli bir gerçek.
***
Beşiktaş ve Trabzonspor, ilk yarıda liderlikten uzak durmaya aday bir duruş sergilediler.
Başakşehir istikrarlı ve kaliteli bir yolculuktaydı.
Ama ligin ilk yarısındaki gerçeklere baktığımız zaman en çok dikkatimi çeken, rakiplerinin bileğine kasti olarak kramponla basma modası!
Kendisine faul yapıldığında bile özür dileyen güzel insanların yerini, rakibinin bileğini kıramadığı için kahrolan hastalıklı zorbalar aldıysa insafsız bir zaman dilimindeyiz demektir.
Bu sahneleri seyreden ve o futbolcuların sırtını sıvazlayanlar da kalbindeki tetiği ligin ikinci yarısında çekecektir!
