SİYASİ muhabbetlerden mümkün olduğunca uzak duruyorum ama bazıları buna ihtiyaç duyuyor, hele gazeteci olduğunuzu biliyorlarsa!
Arada bir görüp selamlaştığım bir adam hafta sonunda birkaç siyasi soru sordu, seçimlerden bahsetti.
İnsanları dışlamak hiçbirimizin tarzı olmamalı ama siyasetten uzak duruşumdaki nedeni kısaca anlattım.
"Benim edebiyat hevesim varken siyaseti sevme hevesim yok" dedim.
Adam da "ben zaten sizin şair üslubunuzu seviyorum" diye karşılık verirken gülümsedi.
***
İnsanlar kendi oluşturduğu koşullarla, karşısındaki insanın şartlarını bildiği zaman muhabbetin de anlamı oluyor.
Borsayla, parayla ilgisi olmayan insani duyguları yoğun biriydi.
İki çocuk babası görmüş geçirmiş biri.
Muhabbetin içinde kimi zaman yol aldık kimi zaman kilitlendik.
Tıkandığımız noktalara virgül koyduk.
Adam bir disiplin sınavındaydı sanki, duruşunu hiç bozmadı. Kendini ne savunmasız hissetti ne saldırgan!
***
Adamın inandığı düşünceleri de vardı, hayatla ilgili tereddütleri de.
O tereddütlerin karşılığını mı aradı, bendeki cevapları gereksiz mi buldu bilemedim.
Düşüncelerinden güç almakla başkalarından akıl almak konusunda kendini eğittiği belliydi.
Belki bazı konulardaki merakını gerçek akademisyenlerle gideriyordu da böyle bir muhabbet için teşekkür edip gitti.
***
Bundan birkaç yıl önce yine biri sormuştu; "dünya nasıl güzel olur?" "İkimiz birden farklı düşüncelere sahip olmayı göze aldığımız zaman" demiştim de şaşırmıştı.
"Bunun neresi güzel?" "Yani sen benim ben senin düşüncene saygılı olduğum zaman!" deyip noktayı koyarken sormuştum, "bunun neresi kötü?"
***
Bizler bu ülkede tahammül duygusunu kaybettik. Eleştirildiği için değil daha iyisini yapamadığı için üzülen insanları tükettik.
Selam verip almayı el sıkmayı reddettik.
Hoşgörüyü sıfırladık.
Şimdi birinin düşüncesi diğerine kanlı bıçaklı bir duruş olarak geri dönüyorsa, eskisi gibi olan hiçbir şeyimiz kalmadı demektir.
Bunun karşılığı da bedel ödemektir.
***
Kısa bir süre muhabbet ettiğim adamın gözünde benim düşüncelerim belki doğruydu belki yanlıştı ama adam o saygıyı gösterdi.
O yüzden ona "adam" dedim!
Gidişin veda değil
Sanki kara sevdaydı
Hasretin kitabı yok
Sitemlerim sanaydı
Kalbimde çığlıklarım
Dinmedi hala acım
Unutamadım seni
Yine sana muhtacım
Hala ateşin yanar
Sevdalı yüreğimde
Zaten suç sende değil
Kör olası gözlerimde
Bir yürek kaldı bende
Hala seni düşünen
Bir yürek kaldı bende
Yalnızlıktan üşüyen
Hakkı YALÇIN
MUTLULUK TAKVİMİ
Fotoğraf çektirirken gülümse.
Oltayla balık tut.
Çocukları ödüllendir.
Kusurlarını söyleyen dostlar edin.
Kış mevsimi ne kadar garipse bahar ve yaz da o kadar tehlikeli olacaktır!
Hilmi Şahin
Bir dönem Takvim Gazetesi'nde birlikte çalıştığım gazeteci arkadaşım Hilmi Şahin'i kaybettik.
Talihsiz bir kaza.
Ayvalık'ta yeni bir hayata başlayacaktı. Evine eşyaları taşıyan vinçi tutmak isterken balkonun korkulukları kırılınca üçüncü kattan yere düşüyor. Bilinci yerinde, "göğsüm ağrıyor" diye gittiği hastanede doktor beklerken can veriyor. Ölümün nereden ve nasıl geleceği belli olmuyor.
Güzel insandı, yürekliydi, başkalarını düşünecek kadar fedakardı.
Mekanı cennet olsun.
