Fenerbahçe'de atılan goller sayılıyor da, verilen pozisyonların haddi hesabı yok. Cumartesi gecesi de sonuç zengin, futbol yoksul.
Niang, kendi yalnızlığına bile arka çıkacak kadar görkemli bindirmeler yaparken...
Forvetin çoğalan yanını, orta alan ve savunmanın göbeği katlediyor.
Mehmet Topuz ve Selçuk Şahin bu kadar...
Lugano ile Yobo, pozisyonların body-guardı olmakla, topu oyuna sokmak arasındaki tercihlerini tek taraflı kullanırken, kendileri ihbar ediyor. Görebilene...
Niang'a parantez açıyorum.
Ertesi haftaki maçı beklerken, özlenecek adamlar listesi yayınlansa.
Sezon sonuna kadar liste başı kalır. Görünen o ki, onda gizlenen çok şey var daha.
* * *
Trabzonspor, pazar gecesi steril bir galibiyet aldı. Trabzon'da sahadaki mücadeleyi karşı tepeden izleyen komutan Schuster'di...
Davanın içinde olan Şenol Güneş...
Mahkum olanlar mağlup oldu.
Nobre gibi sistemin hız olarak gerisinde kalan bir adama sığınmak, yenilginin başlangıç noktasıydı.
Buna karşılık kazanmaya soyunanlar kazandı.
Şenol Güneş, kazanmanın en anlamlı gerekçesiydi.
Geceden kalan; genç Mustafa, dirençli bir mücadele ve teknik adamlık dersidir.
* * *
Galatasaray, çürüyüp dökülenler takımı.
Bazı ayakların bakıma girmesi gerekirken, beceriksizlik kıdem yapıyor. Savunma hezimet salonu.
Orta alan içi geçmiş de, uykuya dalmış.
Baros yoksa, Galatasaray yok öyle mi?
Bu çaresiz esaret ve bu zavallı mazeret, kimin eseri?
Rijkaard'ın CV'sinden başka gurur duyacağı gerçekler olmalı.
O koltuk ona geçmişini anlatması için değil de...
Galatasaray'ın yarınları için teslim edilmişse...
* * *
Hakemler bu sezon da cesaret sıkıntısı çekiyor.
Yarın pahalıya ödeyecekleri, ucuz bir suskunlukları var.
Bu hafta sonunda yüzlerine tükürenleri bile gördük de, onlar görmedi.
Bazen vapur düdüklerinin, hakem düdüklerinden daha yürekli olduğunu düşünüyorum
