Korkuluklar sergisinde ellerine düşmeye görün.
Kargadan başka kuş, paradan başka değer bilmezler.
Analarını babalarını bile tanımazlar!
Gökhan Tepe'nin babası yaklaşık 20 gündür hastanede yatıyor.
Bir kaza geçirdi ve tedavisi uzun bir bakımı gerektiriyor.
Gökhan Tepe her gün hastanede.
Babasının oğlu, babasının hasta bakıcısı, babasının doktoru.
Hayırlı evlat resminin en değerli kanıtlarından biri.
Uykusuzluk gözlerine asılıyken.
Uzaktan seslenişin değil, her şeyi yakından paylaşmanın işçisi.
Gökhan Tepe özel hayatında da böyle.
Ondaki hayat vefa hükmünde.
Ondaki duruş siyah beyaz yıllardan kalma.
Hep arka planda bekler de, insanlık meselesinde her zaman öne çıkar.
Ömrünün sadece kendine ait olmadığını bilir.
Yaşamak denen hüner belki de budur.
Bir sanatçıya değer verirken, o sanatçının değerlerine de bakmak gerekir.
İnsan hallerine, sanatçı duruşuna.
Adamlığına.
Ben sanat aleminde ne soysuzlar gördüm.
Popülerliği her şeyin üstünde görenleri.
İnsanı sırtından vurmak için erketeye yatanları.
Paranın önünde diz çökerken, yerde yatanlara bile tekme atanları.
O yüzden Gökhan Tepe'nin bende ayrı bir yeri vardır.
Bir ağaç ayakta kalacaksa köklerine güvenmeli.
Gökhan Tepe'de ailesi için de, sanatçı duruşunun da kökleri mevcut.
O hayat terbiyesi de.
***
Havlu özgürlüğü
Galatasaray Adası'nda havuza giren bir kadın, şezlonga Fenerbahçe logolu havlusunu seriyor.
Güvenlik müdürü havluyu kaldırmasını istiyor ve ardından da kendi gücüyle havluyu ortadan yok ediyor.
Meseleye adada bulunanların karışmasına da vesile oluyor üstelik.
Kadın davacı oluyor, mesele mahkemeye taşınıyor ve güvenlik müdürünün 7 yıla kadar hapsi isteniyor.
Bu meselede havlu özgürlüğünün taşındığı noktaya mı bakalım?
Basit bir tartışmanın ödeteceği bedele mi?
İnsanların havlusuna karışmak özgürlükse.
Bedel ödettirmek de en doğal özgürlük olsun.
***
Bazen sözler bile yorulur, hep aynı şeyleri tekrarlamaktan. O zaman susmak gerekir.
***
Mutluluk Takvimi
Uykudaki bebeği kokla.
Mağazada satın almayacağın bir şey için satıcıyı oyalama.
Adına ağaç dik.
Günü yaşa.
Turşu kur.
***
Taşına toprağına
Kimler ekti nefreti
Gururlu dağlarına
Biz yazmıştık hasreti
Nasıl da harap ettik
Bolluğu bereketi
Cehenneme çevirdik
Bu güzelim cenneti
Kapattık kapılara
Sevgilere daveti
Yükledik yüreklere
Acıları hasreti
Çocuklar öksüz yetim
Bitirelim nefreti
Ah benim memleketim
Acılar memleketi
Hakkı YALÇIN