Çocuklara bakınca, hayatın başka pencereleri olduğunu daha iyi anlıyor insan.
Özellikle cennetin çocuklarına.
Gözleri ve dili aynı şeyi konuşan o çocukların ruhları Amstrdam'a gitti bile.
Hatırlatırım.
***
Kadroya bakınca, şimdiki zaman değil, perşembe gecesi hayati bir önem taşıyor.
Dünkü buluşma ne kadar sıradan olsa da. Perşembe o kadar ateşli çünkü.
Ama ikinci yarıdaki Fenerbahçe takımına bakınca, söylenecek tek söz kalıyor. "Bunlar tam kadroyla, gözleri bağlı olsa yine kazanırdı.
***
" Dünkü Fenerbahçe'nin başlangıcı ağırdı.
Takıma giremeyenlerin, kurtarma sözlüsü duygusundan bile yoksun olduğu bir geceydi.
Meydanı boş bulan Kayserispor'un, orta alandan çabuk çıkışlarını izledik.
Bu yarıda Fenerbahçe'de öne çıkan isim Mehmet Topal'dı. Ben en çok Stoch'un kazanılma ihtimali üzerinde durdum.
Ağır Benfica savunmasının arkasına sarkacak bir vuruş ustasının varlığını bildiğim için, en çok ona yoğunlaştım.
İhtiyaç halinde kimsenin yüzünü kara çıkartmaz gibi sanki.
***
İkinci yarıdaki değiikliklerin Fenerbahçe'yi ne kadar değiştirdiğini gördük.
Kazanma düşüncesinin hayata geçirilmesiyle gelen galibiyeti de izledik. Bu takımın istediğini almak gibi bir gücü var çünkü. Bu mücadele, ligin mucizelere bağlı finalini uzatma seansıydı.
Ligdeki kaderini en onurlu biçimde tamamlamanın resmi belgesi.
Futbol bayrağını elinde dalgalandırmanın gururuyla.
Ayrıca sonuç ne olursa olsun, bu sezon Fenerbahçeli futbolcuların omuzlarını hiçbir şey düşüremez.
