Tartışılan bir meselenin parçası olmak, heyecan verici.
Üstelik yıllardır bu besinleri yiyip de, "Bana bir şey olmadı" gururuyla ayakta durmak varken.
Öyle ya, yangına körükle gitmeyi bizden iyi kim bilir!
Pilavdan dönenin kaşığı kırılsın diyen bizdik de, partisine organlarını bağışlayanlar başkası mıydı?
Kire, yalana itaat etmek, hangimizin genlerinde vardı?
Şerefini ortaya koyan adamlar, ahlaksızca radyasyonlu çayı içti de, biz içmedik mi?
Yıllarca domateslerin plastik top gibi olduğunu gördük huylanmadık da, şimdi mi huylanacağız yani?
Bizlere bağışıklık kazandıran, gen değiştirme eşkıyaları, şimdi imana mı gelecek?
Bedenimizdeki hangi ur isteksiz büyürdü, biz beslemesek?
Vücudumuzu hastalıklara peşkeş çeken bizden başkası mıydı sanıyorsunuz?
Üfürükçü hocalara, bilim adamlarından daha çok veren bir toplum, şimdi genetik mühendisler ordusu yaratıp, sağlıklı nesiller mi büyütecek?
Katliam festivallerinde birbirimizi yerken, ruhumuza yapılan katkıyı niye fark etmedik?
İçkiyi yasaklamakla, meseleyi halledenlerin, insan sağlığına bir kez bile göz atmadığını niye düşünmedik?
En çok şekerlemelerde katkı varmış.
Ne yaptık biz?
Uslu çocuklara şeker alırken, yaramaz çocukları mı ödüllendirmiş olduk?
Gözlerini ekmeğimize dikenler, aslında bizim sağlığımızı mı düşünmüş oldu?
Aldırmayın, nasılsa çağın dışında yaşıyoruz.
Nasılsa insanlar yeniden maymun oluyor.
Taşı sıkıp, suyunu çıkarmayı yeniden öğreniriz belki.
