Bizden düşenleri başka çocuklar toplardı.
Utangaç sarmaşıklardık, gizli aşıklar.
Kızlara açılamazdık da, ülkemizi açıkça severdik!
Meraklı mektuplar yazardık duvarlara, kaldırımlara şiirler.
Ekmekler küçülürken biz açardık isyan bayrağını.
Fırıncıların ipliğini ilk biz çıkarmıştık pazara.
Hayatın kan kardeşiydik.
Birimiz hepimizin can kardeşi.
Avazımız çıktığı kadar bağırırdık haksızlıklarda. Yüzünde trompet çalardık kabadayıların.
Dağlar bizimle şakalaşırdı, bağlar bize verirdi üzümlerini.
Oylarını hep aynı partiye verirdi büyükler.
Biz kaybederdik, onlar kazanırdı.
Bir koyana bin verirdi politika, bizim gözlerimiz alarm verirdi, "Dikkat ülkeyi soyacaklar!" diye. Soyulurduk.
Her mevsim yeniden yola koyulurduk.
Coğrafya kitaplarındaki haritayı bozdurmamaya yeminliydik.
Bağımsız Türkiye ya da Milliyetçi Türkiye ne fark eder. Aynı yola çıkardık.
Gece yolcuları olurduk, isyan türküleriyle.
Adımızı okurdu devriyeler.
Biz yasak kitapları okurduk, inadına.
Anamız ağlardı da, bir çocuk nasıl gülerse anasına öyle gülerdik.
Elimiz açıktı, yollarımız kapalı.
Şimdi kolumuz da kesik, yollarımız gibi.
Kanatlarımız kopmuş, ama hala gerçek bir demokrasi ve hukuk adına direniyoruz.
Kazanmamız mümkünmüş gibi hala sürdürüyoruz mücadelemizi.
Çünkü geride bıraktıklarımız.
Aslında hiç terk etmediklerimiz!
* * *
EBÜLFEZ FERECOĞLU
Gerçek sanatın işçilerine saygım büyük.
Vakıfbank'ın özellikle resim sanatına ve sanatçılarına verdiği desteğe de...
Ebülfez Ferecoğlu'nun yarın 18.30'da İstanbul Levent'te resim sergisi açılıyor.
Sergi 16 Aralık tarihine kadar sürecek.
1956 yılında Azerbaycan'da doğan sanatçı, Uluslar arası Plastik Sanatlar derneği üyesi ve bir çok kişisel serginin de ilgi gören ismi.
Aynı zamanda Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Basın Müzesi'nde 1997 yılında başladığı resim öğretmenliğini de halen sürdürüyor.
* * *
Gerçek, çizmelerini giyerken, yalan dünyayı dolaşır.
* * *
Pasaportunu gösterene silah satan düzen, terörün beslenmesinden birinci derece sorumludur.
* * *
4 Kasım 2011
Mutluluk takvimi
Satın almayacağın şey için satıcıyı oyalama. Çocuklara kitap armağan et. Talihini dene.* * *
Deli bir rüzgar gibi
Gelip geçtin tenimden
Tutamadım zamanı
Kayıp gittin elimden
Artık beni ölmüş bil
Ya da hiç sevmemiş bil
Farz et ki tanışmadık
Duymamış görmemiş bil
Böyle bir ihanet
Beklemiyordum
Ancak temizlerim
Onca yalanı
Kendimi toplamam
Zaman alacak
Benimki bir aylık
Hüzün planı
Hakkı YALÇIN