Ama futbolsuz gecede, elden düşme bir galibiyetle.
* * *
Eldeki gerçeklere baktığımız zaman, Ankaragücü, Kaf Dağı'na kafa tutan gençler topluluğu.
Fenerbahçe her yönüyle görkemli bir topluluk.
Maçtan önce hükmedilmiş sonuçtan ziyade, Fenerbahçe'nin futbol adına ortaya koyacakları daha önemliydi.
Her ne kadar 3 puan kazanılmış olsa da, Fenerbahçe'nin deplasman fobisi yan etkilerini yine gösterdi.
Dün gecenin öznesi sadece goldü.
* * *
Maçın tümünde rolantide bir Fenerbahçe vardı.
Takımda dikkat çekici en önemli gerçek disiplin.
Emre takımdaki yönetmen gibi görünse de etkisiz. Stoch, sezonun en pasif gecesinde.
Biraz Yobo'nun sağlamlığı, biraz Selçuk'un sadeliği.
Biraz da Mehmet Topuz'un iştahı.
Sow'un attığı goldeki 6 paslık organize atak, gecenin en anlamlı futbol görüntüsü.
Sow'a baktım da, rakip kale önündeki vuruşlarında golü emir gibi ezberine almış. Ama beslenmedi.
* * *
Ankaragücü takımı tamamen organik. Çok koştular ama rakip kale önünde noktayı koyacak bir tane adamları yok.
En önemli pozisyonları, ilk yarıda Bilica'nın kendi kalesine vurduğu kafa topundaki "başarısız intihar denemesi."
Onlara kalan, mağlup oldular ama mahcup olmadılar gerçeği.
* * *
Sonuç olarak...
Fenerbahçe nihayet deplasmanda kazandı diye, bu galibiyete şövalye mağrurluğu gerekmez herhalde.
Cılız bir alkış yeter de artar bile.
Çünkü dün gece bir kez daha gördük ki...
Deplasmanlarda kötü futbol önde, Fenerbahçeli futbolcular arkada.
