Merhaba Hakkı Baba.
Eskiden suyla dönerdi değirmenler. Şimdi kanla döndürüyorlar.
Geçen hafta, çocuk kaynıyordu cennet.
Önce Kayseri'de öldürülen 3 çocuk geldi.
Arkalarından 9 yaşındaki Fırat.
Sonra başka çocuklar.
Melekleri çağırdık, bütün duaları okuduk.
Ayaklarını ezilmiş aspirin ve limon suyuyla ovduk. Masal devleri bile onlara ağladı.
Hansel ve Gratel çocuklara çikolatadan ev yaptılar. Aydede'yi şeker tepsisi yaptık, üstünü rengarenk şekerlerle donattık..
Annelerine söyle merak etmesin, melek ablalar hepsine gözü gibi bakıyor.
Cennet çocuklara en güzel beşiktir.
Katillere gelince...
Onları Sırat Köprüsü'nde bekliyor olacağız.
Ne mi yapacağız?
Bizlerin bir şey yapmasına gerek var mı?
Kanserden ölen bir abi geldi, Bülent Uzuner...Gökyüzü gözlerindeydi, hiç kirlenmemiş bir gökyüzü. Elleri geride bıraktığı çocuklarına uzandı, henüz yerine ulaşmamış mektup gibi. Ama ulaşacak.
Cennette kimi düşünürsen ona ömür verirsin.
Bütün gece annemi sayıklamışım.
Melekler saymış, tam bin 300 kere...
Denizler çok yorulmuştu da.
Heyamola çekerek dinlendirdik onları.
Yeni doğmuş yıldızlar havai fişeklerden korktu. Su içirdik.
Zamanı da, dünyayı da kirleten insan.
Çocukları kandıran büyükler nerede tilki, nerede sırtlan olacaklarını biliyorlar da...
Onların bu tuzaklarından diğerleri niye haberdar olamıyor? Göz yummak da suç.
Diğerlerine de öğret Hakkı Baba.
Çocuklar için aldığınız nefesler yol bulup
cennete ulaşır. Yeter ki o sevgiyi içinize çekin.
