Ne savcıyız, ne avukat.
Sadece adalet istedik.
Dinleme aygıtları, gizli kameralar dünyasında çırılçıplak kalıverdik.
Bugün olmayan adaleti, dün de bulamamıştık zaten.
Demokrasi herkese eşit hak vermiyor, sadece sıra veriyor.
Varlığını fark etmediğim bir şeyin, yokluğunu sorgulamaktan bıktım.
Demokrasiyle tokalaşma özlemini de çoktan bıraktım.
Kaybettim elimi.
Kalbimizin şiirlerini yazmakla geçti ömrümüz.
Hüznünü biriktirdiğimiz harflerle, tek yolumuz sevgiydi.
Kıblesi dürüstlük olan insanlığa uzanırdı yollar.
Düşene vurmamayı küçükken öğrendik.
Ama bu topraklarda merhametin kuruduğunu gördüm ya.
Kurumuş yapraklara bastığımda çıkan ses, benden daha gür olabilir artık.
Unutulmuş şarkıları hatırlatmaktan bıktım.
Artık ben de susuyorum.
Kaybettim dilimi.
Çocukluğumda her şeyi mavi görürdüm.
Şimdi ufkum kapkara.
Dört yanımız nefret humması.
Önümde geleceğin fotoğrafı duruyor.
Ölü sayısı binlerce, yaralılar üç katı.
Dünya ısınırken, insanların birbirinden soğumasına takılmıyorum artık.
Işık almıyor bakışlarım.
Kaybettim gözlerimi.
Fikir orduları halkın değil, Amerika'nın ve İsrail'in maşası oldu ya...
Bu toplum onların arkasında durdu ya.
İnsanların zekasına duyduğum güvenle cümle bırakmayı bıraktım.
Hiçbir şeyi hayra yormuyorum artık.
Hele bu televizyonları gördükten sonra.
Hayatın işine akıl sır ermezse, muradına ermiş bir ülkeyi sorgulamak neyimize artık.
Bir deliden öğrendim aklı.
Düşünüyorum da, ne işimiz var dünya haliyle.
Dişlerimi sıkmayı da bıraktım, isyan etmeyi de.
Gördüm ki deliler haklı.
O yüzden yüreğimi de bıraktım.
Deli bir rüzgarın eline
* * *
VİCDAN
Asker olmak kolay değildir.
Askerliği yaşam biçimi olarak kabullenmiş, ülkeye yıllarını vermiş insanların apoletlerini sökmek, onların yıllarca hapiste yatmasından daha acıdır.
Asıl ceza budur.
Hepimiz darbeye karşıyız.
Ama haksızlığa da karşıyız.
Hele toplum vicdanı rahat değilse.
Ve hapse giren insanların yakınlarının acısını da paylaşmayı unutmamak gerek.
Bir genç kızın, babasının acısını iliklerine kadar hissedip, burnundan kan getiren acısına ortak olmuyorsak.
Kendimizden utanalım.
İnsanlığın rütbesi de vicdandır çünkü!
Bizler öldürmedikçe, en anlamlı yargıç da vicdandır.
* * *
Kötü insanlar aynı zamanda nankördür.
* * *
İşçi tulumlarının yerini,
uyku tulumları aldıktan sonradır, ülkenin bu hali...
* * *
23 Eylül 2012
Mutluluk takvimi
Çocukları bahis oyunlarından koru. Kapıları yağla. Bitki çayı iç. * * *
Çocuklar ölüm kokar
Hasretler kilim kokar
Bu şehrin sokakları
Arsızca zulüm kokar
Analar açlık kokar
Gelinler başlık kokar
Bu nasıl bir alemdir
Dostlar kalleşlik kokar
Başımda duman duman
Öksüz seher yelleri
Her sabah yüreğimde
Açar hüzün gülleri
Hakkı YALÇIN
