GERÇEKLER onları teslim almadan önce annelerin söyledikleri türküler duyulurdu mutfak penceresinden.
Cennetten gelirdi de bütün mahalleye yayılırdı.
Evlatlarının eve dönüşünü beklerken, kimi "şu uzun gecenin gecesi" olurdu, kimi "sılada bir evin bacası."
***
Onurlu hayatın siyah beyaz fotoğraflarıydı onlar. Balkonlarında teneke kutulara ekilen çiçekleri vardı. 40 yıllık dost gibi komşulukları.
Fesleğene dokunup avuçlarını koklarken evlat kokardı elleri.
Anneler için evlatlarından daha değerli ne olabilir ki.
O yüzden hem ellerinden hem akıllarından tutarlardı çocuklarının.
Çünkü ne kadar büyüse de annelere emanetti çocuklar, her ihtimale karşı.
***
Ben annelerin semt pazarlarında akşam saatlerini bekleyen çaresizliklerini sevdim.
Bütün çocuklar için el açtıkları dileklerini, gökyüzündeki can yeleklerini.
Pencereye konan cennet kuşlarıyla sohbetini, iliklerine işleyen merhametini sevdim.
***
Anneler eşit dağıtılmıyor ama her anneye de eşit davranmıyor hayat.
"Anaların hakkı ödenmez." Bu sadece onların evlatları için değil, haklarına saygı göstermeyenler için de söylenmiş bir sözdür.
Bir annenin çocuklarının hakkı çalınırken, asıl ayıp başkalarından çaldıklarını kendi çocuklarına yediren annelerdir. Öyle anneler ayakların altına cennetin serildiği anneler sınıfına girmez.
Çünkü bir anne istemezse eğer o eve bir lokma haram girmez!
***
Analar kan ağlarken kimsenin umurunda değilse, yılın bir gününde onların gönlünü almak mümkün mü?
Uyuşturucuya kurban olan, tecavüzlere gelin giden çocukları için yıllardır haykıran ama sesleri duyulmayan anneler.
Can evinde sirenler çalarken yaşadıklarının farkına bile varılmayan anneler. Yürekleri kocaman, et girmeyen sofralarda ekmekleri küçücük anneler.
Yorgun anneler şimdiki zamana yabancı geleceğe dargın anneler.
Ülkesine can veren anneler, tanımadığı hastaya bile kan veren anneler.
Dağ gibi anneler.
Yaprak kurusu anneler.
Benim annelerim.
Gününüz kutlu olsun.
***
Kendini bütün çocukların annesi sayan, Allah'ın cennetinde yeri hazır olan vicdanlı, namuslu, şerefli anneler.
Küçüklerine el veren anneler, hayat otobüsünde küçüklerin yer vermediği anneler. Üniversite mezunu işsiz evlatlarına bakıp yaralarını dağlayan anneler.
Gülen anneler ağlayan anneler.
Benim annelerim.
Gününüz kutlu olsun.
MUTLULUK TAKVİMİ
Annene sevgide ve saygıda kusur etme.
Annenle karşılıklı çay iç.
Annene çiçek götür.
Annenin mezarını ziyaret et.
Kader rüzgarında
Hiç pes etmedim
Çocuklarım için
Bir pervaneyim
Eşimi kaybettim
Hiç ses etmedim
Hayat kavgasında
Ben bir anneyim
Sevgimle büyüdü
Bütün çocuklar
Hepsi de derdini
İçinde saklar
Mutluluk veriyor
Saçımda aklar
Hüzün denizinde
Ben bir anneyim
Hakkı YALÇIN
Anneniz için ne yaparsanız yapın mutlaka bir şeyler eksik kalıyor.
Rabia Sabiha Yalçın
Bir annenin ölümü hayatınızdaki son
kalenin yıkılması gibi bir şey.
Sözün bittiği yer.
Ama biliyorum ki gökteki yıldızlardan
biri annem. Biliyorum ki gittiği yerden
dualar okuyor bizlere.
Kaybedeli 3 yıl oldu ama hala nefesimi
kesen sarı bir rüzgar esiyor.
Hasta da olsa, avuç içi kadar kalmış
da olsa pencere kenarında o hüzünlü
resmini çektiriyor gözlerime. Hayatın son
provasında bilge gibi duruyor hala.
Onurlu bir yolculukta adını silinmez
harflerle yazan kadındı annem.
Rabia Sabiha Yalçın. Nur içinde yatsın
bütün güzel anneler gibi.
