Bebeler!

İzmir'deki deprem görüntülerini izlerken empati yaptım, 1999 depreminde yaşadıklarımı düşündüm.
Çocukların içindeki korkuların resimlerini çizdim, "kimse yok mu?" çığlıklarını hatırladım.
İzmir'de virüsten kaçarken depreme yakalanan insanların çaresizliği derindi.
2020 yılını belalarla geçirdiğimiz yetmezmiş gibi, ülkemizin kalbinde yeni yaraların açılması hüzün verici.

***

İzmir'deki depremin simgesi de bebekler.
Oyuncak bebeğini toprağın altında bile bırakmayan bebekler.
O toprağın altından mucizeler de çıktı içimizi yakan bedenler de.
Kurtarılan bebeklerin yüzündeki gülüşlerin nelere bedel olduğunu en iyi biçimde onları kurtarmak için çaba gösteren insanların yüzünde gördüm.

***

Depremde gönüllü çalışan bir delikanlının 2 yaşındaki bebeğin ölüsünü çıkarttığı enkazdan sonra gözlerinden yaş süzülen sahneye baktım.
Çaresizliğin dilidir gözyaşı!
Kendisiyle röportaj yapan kızın delikanlıya sorusuna şaşırdım; "sizi ağlatan neydi?" Cevap; "2 yaşında bir bebek!" 2 yaşında süt kokan bir bebek, toprak altına düşerken salıncaktan düşmek gibi hissetmiştir belki. Ürkek mi ürkek!
Ölüm elinden tutmuştur, istemeyerek!

***

Depremler karadan da denizden de gelmiş olsa en çok çürük evleri sever.
Deprem tabiat ananın yüksek sesli bildirisidir ama kansız müteahhitleri de işaret eder.
Temeli sağlam olmayan ve deniz kumundan yapılan inşaatların zalimlerini!
"O evleri inşa edenlerin cümlesi cinayetle yargılanmalıdır" desek cümlemiz yolda kalır.
1999 depreminin günahı bile sadece bir müteahhide yüklenmişti!

***

Yaralar sarılırken devletin gücünü görebiliyoruz.
Kurtarma çalışmalarına katılan insanlardaki imece ruhuna hayranlıkla bakıyoruz.
Dünyanın en güzel ikliminde yaşıyoruz ama gergin hatların da üzerindeyiz.
Peki böyle bir fay hattındayken kaşları çatmak niye?
İnsanların arasındaki kin ve nefret neyin nesi?
Neyin nesi bu hayat hırsı?
Onun cevabını veremiyorum!

***

Bebeler ölür, toprak altında kucağında kedisine nefes veren dedeler ölür.
Zaman her şeyi öğütür bugünler de geçer gider.
Bu depremle birlikte sözler sadece söylenmiş olur.
Çok bilinen bir şeyi anlamamış olmakla, anlamadığımızı fark etmemek arasında gezintiye çıkar, ölen insanların yasını 3 gün sonra yakınlarına bırakırız.
Duvarlardaki çatlaklara göstermediğimiz özeni, vicdanları çatlamış insanlara gösterirken!

MUTLULUK TAKVİMİ
Satın aldığın evin temelini araştır.
Çocuklara renkli çorap al.
Lütfen demeyi alışkanlık edin.
Empati yap!

Silindi aşkımın
Alın yazısı
Boynumu bükmedi
Bıraktığın yük
Sakın gururlanma
Sevildin diye
Senin aşkın benim
Kalbimde büyük
Aşkın kanunu böyle
Her ayrılık ağlatır
Küçük insanlar bazen
Büyük izler bırakır
Büyük yalanlarınla
Otur gönül tahtında
Benim haklarım saklı
Sana Allah katında
Hakkı YALÇIN