Niye geldik diye soruşturan var mı?
Bugün kalem satmamayı "Sedat Simavi" ruhu olarak dile getirenler.
Bu mesleğin son 25 yılına hangi ruhun egemen olduğunu görmezlikten gelemez.
Bankaları hortumlayan ve halkı ekonomik krize sürükleyen sistemin başını çeken gazetecilik, hangi ruhu temsil ediyordu?
Yayın yönetmenlerinin görev hanesinde, dönemin parti liderleriyle işbirliği yapmak ve bankaların içini boşaltan sistemden payını almak var mıydı?
Milyon dolarlık villalar nasıl alındı?
Basın özgürlüğüyle mi?
Yoksa satılan değerlerle mi?
O yayın yönetmenlerinin sattığı sadece kalem değil, ülkeydi. Geleceğimizdi.
Gazeteciliği, kendisine karşı tedbir alınması gereken silah haline getiren yayın yönetmenleri kimlerdi?
Halkın seçimini, gazeteciliğin gücüyle yok etmek, basın özgürlüğünün neresindeydi?
Hangi kasasında?
Ya petrole bulaşmış vicdanlar?
Rakip patronlara karşı kim üretti tetikçiliği?
Bir gazeteye TMSF tarafından el konulduğu zaman şampanya patlatan gazetecilik, basın özgürlüğünü mü kutladı sanıyorsunuz?
Basın, özgürlüğünü son birkaç yılda kaybetmedi ki... 25 yıldır kayıp.
Bugünler tarihin en acı günleridir.
Gazeteciliğin en çaresiz yılları.
Sedat Simavi ruhunu, şarap kokan odalarından başbakanlık yapan yayın yönetmenleri öldürdü.
Onlar yasaydı, onlar silahtı, onlar toplumu parmağında oynatan güçtü.
Bir çok şey onların sebebiyse, bugün kelepçelenen gazetecilik de onların eseri.
Onlar halkına boş bir şarap şişesi kadar bile değer vermedi.
Halkını korumayan gazeteciliği de, şimdi halk korumuyor.
İşin en dramatik yanı bu.
* * *
KADIN MİLLETVEKİLLERİ
Kadın Adayları Destekleme ve Eğitme Derneği KA.DER seçimlerden önce bir kampanya başlattı. "Meclis'e 275 kadın milletvekili."
İyi güzel de, küçücük kızların ırzına geçilen düzende hangi kadın milletvekili meselenin üzerine gitti? Kadına şiddet tarihin en berbat yıllarını yaşadı da, onca kadın milletvekilinden çıkan sesleri duydunuz mu?
O yüzden mesele sayının artması değil.
Mesele ayakta durabilen kadın siyasetçi bulabilmekte.
* * *
Çok kazanmak isteyen kaybeder.
* * *
Suçu ispatlanana kadar herkes masumdur. Bu bir adalet fantezisi olmalı.
* * *
5 Mart 2011
Mutluluk takvimi
Kırmızı eti az ye. Dolmuşta yanında uyuklayana omuz ver. Çocuğa tasarruf duygusu aşıla.* * *
Ne olur bir akşam
Çıkıp da gelsen
Yorgun argın bana
Bak döndüm desen
Şu dilim tutulsun
Nerdeydin dersem
Seni beklemeye
Yeminliyim ben
Ümidim ilkbahar
Akşamlarında
Bir müjde gelecek
Dal uçlarında
En güzel çiçekler
Avuçlarımda
Seni beklemeye
Yeminliyim ben
Hakkı YALÇIN
