Kayseri'de maç izlerken gördüğüm halinizi istiyorum, her zaman.
Huzurlu, mutlu, eğlenceli ve doğal. (Bir ev kadını)
Sayın Başbakan! "Açım, işsizim" diye haykıran insanlara kızmayın. Kendinizi onların yerine koyun.
Unutmayın ki, onlar en çok size güvendi.
Ve unutmayın ki, öfke hak aramanın yenilgiye dönüşmesidir. (Bir öğretmen)
Hala ümidimi kesmiyorum Sayın Başbakan! Aydınlık bir gelecekten.
Görkemli Türkiye resimlerinden.
Ve adaletin kesintisiz uygulandığı bir hukuk ülkesi olmaktan. (Bir işçi)
Anahtarı çevirip, yürüyerek çıkacağımız bir odada, bizi kilitli tutan nedir?
Sizin "Açılım" dediğiniz boş zamanı değerlendirmek mi? İçi boş bir masal mı? (Bir Kürt vatandaşı)
Bu yaz da bitti. Karıncaların bile kış mevsimi iyi geçecek. Bizlerin kapkara.
Düşünüyorum da...
Hayatı mı sevmeliyim, yoksa ölümü mü? (Bir anne)
Amerika'yı size sevdiren gerçekleri, öyle çok merak ediyorum ki Sayın Başbakan. (Bir öğrenci)
Ekonomi ağır hasta, bizler ölüm döşeğindeyiz.
Evime ekmek götürememekten bahsediyorum Sayın Başbakan!
İçimdeki isyan ayaklandıysa, susturun.
Siz Başbakan olmasaydınız.
Beni daha iyi anlardınız. Ve eminim ki, benden daha çok haykırırdınız.
Bu insafsız, bu ayrımcı adaletsiz düzene. (İşsiz bir baba)
Her şeye rağmen kimselerin konuşmaya bile cesaret edemediği meselelerin üzerine gidiyorsunuz ya.
Bu bile sizin hatalarınıza göz yummam için yeterli bir sebeptir. (Bir vatandaş)
