Fenerbahçe'de iç kanamanın adı Aykut Kocaman olsa da.
Yenilgilerin ve beceriksizliğin.. sebebi de Alex de Souza oldu.
Sessizce veda eden de... Alex gibi Fenerbahçe'ye yıllarca hizmet etmiş birini böyle göndermek, kime ne kadar yakıştıysa.
Göğsüne rozet yapsın! Fenerbahçe'de takım ruhu olsa, futbolcular Aykut Kocaman'a değil, Alex'e sahip çıkardı.
Bu da "Birimiz hepimizi yalnız bıraktık. Hepimiz bir olup, Alex'i yaktık" demekti.
Ama galibiyetlerin takım işi, yenilgilerin Alex işi olması herkesin işine geldi.
Takım ruhu böyle bir şey işte!
Alex yakılırken seyretmek! "Aykut Kocaman'ın görevi bırakmasıyla, bir şey düzelmez" diyenler, Alex'in gidişiyle her şeyin düzeleceğini sanıyorsa.
Ortada kandırmaca vardır. "Bu takımı Alex'in varlığı değil, ruh ve sevgi yoksulluğu yok ediyor"desek de, o kulüpte Aziz Yıldırım'ın dediğinden başka bir şeyin hükmü yoktur.
Sistem padişahlık sistemidir çünkü! Alex'i gönderenler, yıllara göstermedikleri saygı ve vefa duygusuyla, ne kadar güvenilmez olduklarını da belgelemişlerdir.
Bazılarının heykeli yüreklerde dikilir. Bazılarının portresini başkanlar çizer.
Başkanın emrinde olmakla, insanların yüreğinde olmak arasındaki fark budur. Kimse merak etmesin, tarih Alex'i de yazacaktır.
Arkasından kuyu kazanları da...
