Burnumuzun dibinde sıcak savaş tamtamları çalıyor. Amerikan ve Rus donanması boğazlarımızı güneyden kuzeyden harekât alanına çeviriyor. Amerika, Doğu Akdeniz'de bulunan 6'ncı filosunu Karadeniz'e yönlendiriyor.
George W Bush uçak gemisi, Çanakkale önlerine yaklaşıyor.
Rusya'nın Akdeniz donanmasının Saratov ve Yamal savaş gemileri Karadeniz'e geri çağrılıyor.
Biz ne haldeyiz?
Bölgesel güç Türkiye kahrolası olaylarla ne hale getirildi? Yakın coğrafyasında geleceğin Türkiye'sini kurmaya çalışan Başbakan Tayyip Erdoğan, nelerle uğraşmak zorunda bırakıldı?
Son dönemde yaşananlara bakınca kahrolmamak elde değil. Türkiye'nin özgül ağırlığının arttığı bir dönemde biz yeniden içe kapanıyoruz. İktidarı kasetle yıkmaya çalışan çetelerle uğraşıyoruz.
Tarihin çok anlamlı bazı dönemlerinde de aynı oyunlarla boğuştuk. Senaryoyu yazanlar aynı isimlerdi. Turgut Özal hedefe konmuştu.
Berlin duvarı, 1989 yılında yıkıldı.
Soğuk Savaş'ın sona ermesi, yeni jeostratejik dengeleri de beraberinde getirdi.
Türkiye, SSCB'nin dağılması sonrası yaşanan Türk dünyasına açılma, yeni ekonomik ve siyasi eksenler kurma, devletlerin yeniden yapılanma sürecini ıskaladı. Daha doğrusu ıskalatıldı. ABD Başkanı Baba Bush ile kurduğu yakın ilişki, Özal'lı Türkiye'ye Ortadoğu'da oyun kurucu olma şansı verecekti. O dönemde Türkiye içine kapatıldı.
Merhum Turgut Özal, etrafına bakamaz hale getirildi. Özal'ı yıkmak için dış güçler ve iç muhalefet yapmadığını bırakmadı.
Çankaya'ya çıkışıyla ANAP, lider seçme kavgasına sokuldu. Avrupacı-Almanyacı Mesut Yılmaz tarafından yalnızlaştırıldı.
10 yıllar sonra karşımıza çıkan Musul-
Kerkük fırsatlarını kullandırmamak için, Genelkurmay Başkanı Necip Torumtay'ı istifa ettirdiler.1990-1995 süreci kana buladılar.
Türkiye'nin kendi derdine düşmesi için PKK'yı silahlandırdılar. Tarihi fırsatları kullanma aşamasında Özal'ı zehirlediler.
Kaybeden Türkiye oldu. Tarihi fırsatları kullanacak ne iktidar ne kafa ne moral bıraktılar. Sonunda, 28 Şubat darbesiyle, büyük ekonomik soyguna zemin hazırladılar.
İKİZ KULELER SALDIRISI
Ancak, 2001 sonrası dünyada gelişen siyasi ve ekonomik olaylar Türkiye'nin bölgesi ile daha yakın ilişkiler kurmasını sağladı.
2002'den beri, Türkiye toplumu, küreselleşmeyi içselleştirmiş ve fırsata çevirmenin yollarını aramaya başlamıştı.
Tarihini, coğrafyasını ve dünyayı yeniden okuyan Türkiye'de İç siyaset derinlik kazanırken, dış politika vizyonu genişlemişti.
AK Parti'nin eylem planında yabancı sermayeyi Türkiye'ye çekmek, Türkiye ekonomisi için önemli bir yer tutmaktaydı ve bu nedenle Türkiye Körfez sermayesine önem vermekteydi. Türkiye'nin, Irak müdahalesi sürecinde ABD'ye karşı olan toplumsal tavrı, bölge ülkeleri tarafından Türkiye'ye karşı olan sempati ve ilgiyi artırmıştı. Konjonktürün getirdiği tüm bu yeni gelişmeler, Türkiye-
Körfez Arap ülkeleri arsındaki ilişkinin artmasını sağlamıştı.Türkiye bu dönemde bölgesel bir güç olarak alternatiflerini genişletmiş ve dış politikasında bir eksen genişlemesi oluşturmuştu. Sahneye yine aynı oyunlar konuldu. Türkiye'yi kırmak, kösteklemek için, "Batı'dan kopuyor. Ortadoğu ülkesi oluyor. İran'a dönüyor" kampanyalarını Yahudi sermayeli İngiliz-
Amerikan gazeteleri yoğunlaştırdı.
ARAP BAHARI: Tunus, Mısır, Libya, Yemen ve son olarak Suriye'de yaşanan hadiseler, Kuzey Afrika ve Ortadoğu'da yeni bir düzenin kurulmasını işaret ediyordu. Yeni Ortadoğu kuruluyordu. Yakın Asya'da, Orta Avrupa'da, Doğu Akdeniz'de kartlar yeniden karılıyordu. Mısır darbesiyle sıkıntı yaratıldı.
Suriye'de küresel oyunlarla yüz binlerce insanın katledilmesine göz yumuldu. Türkiye-
Kuzey Irak Kürt yönetimi arasında enerji hatlarını kıracak adımlar hızlandırıldı.
Türkiye'yi tökezlettiler.
SONUÇ: Ülkemizi içten yıkmaya çalışanların ne dünyada ne ahirette yatacak yerleri yoktur. Demokrasiye aşık Türk evlatları, İktidarı kasetle devirmeye çalışan çetelere, Küresel oyunlara alet olanlara, İhanet edenlere anlayacakları dilden ders vermek için sabırla 30 Mart'ı beklemektedir.
