Selda hanım zihinsel engelli çocuk annesiyim. Az önce televizyonda bizlerle ilgili etkinlik haberi izledim. Sağ olsun mankenlerimiz, engelli çocukların annelerini eğlendirmişler. Kendi kendime dedim ki, 'Bir şey yapmak isteniyorsa çocuklarımıza bir gün olsun baksalar da, biz de şöyle güzelce dinlensek!' Bunu ancak yaşayan bilir. Diğer kaygımız malum, anneler ölürse çocuklar perişan olacak. Eğlence filan gözümüzde yok yani. Rumuz: F. A. T.
S.U. CEVAP: Canı gönülden diliyorum ki, Allah evlatlarımıza tez zamanda şifa versin. Keşke bir aşı filan bulunsa da, sağlığına kavuşmayan tek çocuk kalmasa...
"YAŞAMAYAN ANLAYAMAZ"
Böyle diyerek, acı gerçekle bizleri yüzleştirmişsiniz. Sizi ne kadar teselli eder bilmem ama devletin her türlü yardım kurumu, elinden geldiğince hizmetinizde. Tabii, 'her engelli çocuğumuza ayrı bakıcı sağlamak' ideal olanı! O da kısa sürede gerçekleşir inşallah.
GÖRÜMCEMİ KISKANIYORUM!
Bütün okurlarınız beni kınayacak. Çünkü görümcemden nefret ediyorum! Güzel kız. Eğitimine devam ediyor. Bu yüzden ağabeyi, yani eşim ve kayınlarım kendisini çok şımartıyor. Kayınpederim benden yana. Kızına ne alırsa bana da aynısını alıyor. Ben yeni gelinim fakat evin prensesi görümcem. Batsın bu dünya. Rumuz: Refika
S.U. CEVAP: Bütün yeni gelinlere söylediğimi senin için de temenni ediyorum; inşallah tez elden çocuğun olur! Hatta ikiz, üçüz olur. Bak bakalım gözün görümce filan görecek mi? 'Evin tek prensesi' mertebesine ulaşman için inan en kestirme yol budur.