Futbolda bazen sonuçlardan daha çok süreçler konuşulur. Fenerbahçe'de teknik direktörlük konusunda yaşanan son gelişmeler de tam olarak böyle bir tablo ortaya çıkardı. Aykut Kocaman'ın yaptığı açıklamalar, göreve kimin getirildiğinden çok yaşanan iletişim kopukluğuna duyduğu kırgınlığı gözler önüne serdi. Kocaman'ın ifadelerine göre 16 Haziran gecesine kadar futbol direktörü Oğuz Çetin ile iletişim halindeydi. Bu aslında son derece doğal bir durumdu. Çünkü söz konusu olan iki eski takım arkadaşı, iki eski kaptan ve Fenerbahçe tarihine geçmiş iki önemli isimdi. Ancak 17 Haziran itibarıyla her şey değişti. Telefonlara çıkılmadı, mesajlara dönüş yapılmadı ve sonunda Kocaman, Fenerbahçe'nin yeni teknik direktörünün İsmail Kartal olduğunu televizyon ekranlarından öğrendi. İşte kırgınlığın temelinde de bu durum yatıyor. Çünkü burada mesele teknik direktörlük görevini alamamak değil, yıllardır omuz omuza mücadele ettiği insanlardan beklediği iletişimi görememek. Aykut Kocaman'ın açıklamalarında Oğuz Çetin'den "Sayın Oğuz Çetin" diye söz etmesi de dikkat çekiciydi. Uzun yıllar aynı formayı terletmiş, aynı hedefler için mücadele etmiş iki dost arasındaki ilişkinin geldiği noktayı anlatmak için bazen tek bir hitap şekli bile yeterlidir. Elbette olayların tüm detaylarını bilmiyoruz. Oğuz Çetin'in ya da dönemin yöneticilerinin farklı değerlendirmeleri olabilir. Ancak Kocaman'ın sözlerinden çıkan sonuç, kendisini süreç dışında bırakılmış hissettiğidir. Hatta onun açısından bakıldığında yüzüstü bırakıldığını ve sırtından hançerlendiğini düşündüğünü söylemek de yanlış olmaz. Öte yandan İsmail Kartal ile ilgili herhangi bir kırgınlık olduğu izlenimi de oluşmuyor. Daha kendisi gündemde yokken Kartal'ın tebrik mesajı göndermesi Kocaman'a ve Kocaman'ın da dün ona başarı dileklerinde bulunması, sorunun kişilerden değil, sürecin yönetiliş biçiminden kaynaklandığını gösteriyor. Fenerbahçe gibi büyük kulüplerde görevler değişebilir, teknik adamlar gelir gider. Ancak kulübün hafızasını oluşturan insanlar arasındaki ilişkiler ve vefa duygusu her zaman önemini korur. Bugün geriye dönüp bakıldığında konuşulan şey İsmail Kartal'ın göreve gelişi değil, Aykut Kocaman'ın yaşadığı hayal kırıklığıdır. Çünkü bazen insanı en çok üzen şey kaybettiği makam değil, beklediği bir telefonun hiç gelmemesidir.
