SON zamanlardaki Fenerbahçe- Galatasaray maçlarına benzer bir derbi izledik. İki takım da önce "Aman kaybetmeyelim.
Beraberlik iyidir" düşüncesiyle sahaya çıkmıştı.
Bu da ister istemez oyunlarına yansıdı.
İlk 45 dakikada Galatasaray'ın sürekli topa sahip olduğunu gördük. Buna karşın neredeyse hiç gol pozisyonu üretemediler. Fenerbahçe ise iki kere Samatta, bir kere de Osayi ile Galatasaray kalesinde tehlike yarattı.
1-0 geriye düştükten sonra Fenerbahçe şoku üzerinden atamadı.
Mohamed'in golü sonrası Fenerbahçe uzun süre oyunu 0-0'mış gibi oynadı.
Ne baskı yaptılar.
EKSİKLERİ ARADILAR
NE de tempoyu yükselttiler.
Son 15 dakikada ise işin farkına vardılar ve yapmaları gereken baskıyı ancak oyunun son bölümünde yapabildiler. Fenerbahçe'nin Gustavo ve Pelkas'ı çok aradığı maçta Nazım, Ozan ve Osayi, çabalayan oyunculardandı.
Mesut Özil dün akşam daha uzun süre aldı ama oyun onun istediği tarzda oynanmıyordu. Doğal olarak çok etkili olamadı.
Geçen haftanın ardından "Bu oyunla nereye kadar" yazmıştım.
Buraya kadarmış.
İki yıl üst üste kendi sahasında G.Saray'a kaybetmek, kazandığı maçlarda dahi taraftarı mutlu etmeyen oyun Erol hocanın başını ağrıtacak gibi.
MAÇIN EN İYİSİ MOHAMED
Attığı golle maçı takımına kazandırdı.
MAÇIN EN KÖTÜSÜ MERT
Yine bekleneni veremedi.
