Yani ideal 11'in yarısı sahada yoktu. Ama Fenerbahçe için değişen hiçbir şey olmadı...
Arkadaşlarının yerine görev yapan uzun süre forma giymeyen oyuncular hiç yadırgamadan hiç eksiklik hissetmeden aslanlar gibi mücadele ettiler.
Ve üç puana uzandılar. Zaten bu sezon Fenerbahçe'yi rakiplerinden ayıran en önemli özellik işte buydu...
Kulübedeki
hiçbir oyuncu tackıma küsmedi. Hocasına küsmedi...
Hep hazır bekledi...
Ve görev geldiği zaman da sürekli oynayan arkadaşlarının yokluğunu aratmadı. Dün gece sahada 6 tane as oyuncu yoktu ama tekmeye kafa sokan Kuyt sahadaydı.
Futbol hayatının en başarılı sezonunu geçiren Caner sahadaydı.
Tam bir görev adamı olan Selçuk sahadaydı. Taraftarın sevgilisi Sow da sahadaydı...
ÇOK KOLAY KAZANDILAR
Onların özverisi tabii ki diğer oyuncuların katkısıyla Fenerbahçe sıkıntılı olabilecek maçı kolaylıkla kazandı.
Teknik direktörleri birbirinden ayıran özelliklerden bir tanesi bence de en önemlisi oynamayan oyuncuları hazır tutabilmektir.
Onları takımın bir parçası olduklarını inandırabilmektir.
Bu yüzden bunu başaran oynayan oynamayan böylesine inanmışy bsir takım yaratmıyş Ersun hocayı
kutlamak gerekir.
Maç sonunda müthiş kutlama
Fenerbahçeli oyuncular maçtan sonra içeri girmeyerek taraftarlarıyla şampiyonluğun ön kutlamasını yaptılar. Bu arada sahaya atlayan minik bir Fenerbahçe taraftarını güvenliklerin elinden alıp onu da kutlamaya dahil etmeleri gecenin en güzel görüntüleriydi.
Sezon başından bu yana taraftarla futbolcular arasındaki bağın ve birbirelirne duldukları sevginin
göstergesiydi.
Dün geceden akılda kalanlar
1) Maçtaki 5 golden 4'ünün duran toptan gelmesi son derece ilginç bir ayrıntıydı.
2) Caner'in inanılmaz formu ve yabancı kontenjanı yüzünden fazla şans bulamayan Kadlec bu takımda her zaman oynayabileceğini ispatladı.
3) Antalyaspor kendileri için hayati önem taşıyan maçta son doerece etkisiz oynadı.
