Tura görünen yüzüydü hayatın.
Yazı sinsi yanıydı, maddiyat.
Tura bebekti. Yumulmuş parmak, kağıttan gemi.
Yazı uçurtmanın ipine atılan jilet.
Turada masumiyet vardı, açıklık.
Yazı, arkadan gelen beklenmedik darbe.
Tura güneşti, kazanmaktı.
Parayı havaya attığımız zaman, çoğunlukla tura geleceğini sanırdık, gelmese de inadına tura derdik.
Tura ormana düşen yıldız, tura masaldı, Anka kuşu.
Yazı en acımasız gerçek, dünya politikası.
Kaybettiğimiz hayat kumarı, yarım kalan öğrenim, kursakta kalan hevesti.
Tura en yakın dosttu, hangi yöne gideceğimize karar veremediğimiz zaman, bizlere yol gösteren rehber.
Tura melekti.
Yazı yalancı bahar, bizi didikleyen haşere.
İşkence, düşünceye çekilmiş silah.
Tura ülkemizdi, geleceğimiz.
Yazı çeteydi, linç toplumu, dünyanın kirlenme sebebi.
Çocukların üzerine atılan bomba.
Tura hayatın maskesiz yüzüydü.
Yazı, borsaydı, Amerika, kefenin cebi.
Tura serçeydi, yazı akbaba.
Tura dostluktu, yazı para!
Yıllarca tura dedik diye, suç işlemiş sayıldık.
Kara listelere yazıldık.
Böyle bir yenilgi beklemediğimiz içindir ki, bizleri satanları sadece duvarlara yazabildik.
Onlar kazandı, biz kaybettik.
Bugün yine sorsalar bize, "Yazı mı tura mı?" diye.
Yine tura deriz.
Biz parayı değil, dostluğu ve hayatın o masum yüzünü severiz.
Af seansları!
Dernek üyesi heyet, 5 yıl önce şiddet mağduru olarak kocasından ayrılan kadını evinde ziyarete gelmişti.
Odanın bir köşesinde 2 ve 4 yaşlarında iki çocuk oynamaktaydı.
Heyetteki kadınlardan biri sordu. "Söylesenize bunların babaları kim?" "Kocam" dedi kadın, "Başka kim olabilir ki? "Yeniden mi evlendiniz?" "Hayır. Eski kocamla birlikteyim." "İyi ama onun sizinle birlikte görünmesi bile yasaklanmıştı."
Kadın utanarak cevap verdi. "Orası öyle ama arada bir kendisini affettirmeye geliyor!"
***
Yağcı bir dost, onurlu bir rakipten bin kere daha tehlikelidir. Tarihe bakmak yeterli!
***
MUTLULUK TAKVİMİ
Birisi için yaratılmış olduğunu düşün. Sinemaya git. Nazik ol. Bebekleri kokla. Pide kuyruğuna gir.***
Senden ayrılmayı
Hiç istemedim
İstesem bile bu yürek
Zaten sensiz kalamaz ki
Bensiz yaşamayı
Söyle sana kimler öğretti
Sana dokunan başka bir ten
Bendeki sen olamaz ki
Bensiz üşüyorsun diye
Hala sana yanıyorum
Kim özler kokunu
Benim özlediğim kadar
Kim çeker kahrını
Benim çektiğim kadar
Bu yürek seninle
Ölmeyi bekliyor
Sen yeter diyene kadar
Hakkı YALÇIN
