Şimdi Türkiye'de gerilen iplerin üzerinde ya gerilla giysili çocuk fotoğrafları var.
Ya da birbirine düşürülmüş insanların nefretini yansıtan posterler.
Düşmanlığın bereketi kaçmasın diye, gazetelerde sayfalar yenileniyor.
Sistemin yazarları tek taraflı demokrasinin maşası!
Politikacıların ağızları namlu.
Toplum da kendi saflarını sıklaştırıyor. "Bizler ve onlar" diye ayrılan kamplarda, tam teçhizat düşmanlık örgütlenmesi.
Biliriz ki, iki noktadan bir doğru geçer.
Ama iki liderden bir doğru söz duyulmuyor.
Her şey politik m mevzuata uygun!
Nereye gidiyor ülkemiz?
Önüm arkam sağım solum kargaşa!
Nefret siyaseti varken, işçinin, memurun, öğretmenin hükmü olur mu!
Çiçekler bile eskisi gibi kokmuyor bu ülkede.
Kan topluyor bulutlar!
Kendimiz için bile tehlikeyiz artık.
Ortaokuldaki öğretmenim, "Amerika anasının gözüdür" demişti.
O yüzden bizim gibi üçüncü dünya ülkelerini, babasının malı gibi kullanıyor.
Bayram geliyor.
Yarın yalandan kardeşlik ve barış mesajları.
Yalandan iyilik ticareti!
Ayrıntılarını birleştirip, oluşan görüntüye baktığınız zaman.
Ne eski bayramların, ne eski dostlukların, bir daha bu topraklarda tokalaşmayacağına emin olabilirsiniz.
