Stoperler yoktu, Diego yoktu.
Görkemli isimlerin adı vardı kendisi yoktu. Karşısında kaybetmesine yönelik güçlü bir rakip de yoktu.
Önemli olan 3 puanı kazanmanın saygınlığıysa sorun yok.Kötü oynarken kazanmak kötü bir şey değil.
Hele iyi oynarken kazanmanın garantisi de yoksa.
Ama zaman geçtikçe Fenerbahçe takımından mücadele gücünün artması kadar, futbol adına büyülü ışıltılar bekliyor insan. Ne yazık ki o da yoktu.
3 forvetli Fenerbahçe'nin ilk yarıda neden pozisyon üretemediğine baktım.
Nani en silik gecelerinden birindeydi.
Van Persie topla buluşmalarda usta, son vuruşlarda beceriksizdi.
Fernandao rakip kale önünde bir kez bile görünmedi. Ta ki, geçen Bursa'daki yol arkadaşı Volkan Şen'le buluştuğu 90. Dakikaya kadar.
Fernandao, iyi niyet gösterisiyle geçen yılın gol kralı olduğu gerçeği arasında tercihini yapmak zorunda ama Pereira da Volkan Şen'le Fernandao arasındaki bereketin farkına varmalı.
Fenerbahçe orta alanda da sorunlu bir takım.
Ne yıpratıcılık ne yaratıcılık.
İkinci yarıda Fenerbahçe kale önü manzaralarında orta alanın "etkisizliğinin etkisi" büyüktü.
Takımda kim iyiydi derseniz?
Kaledeki duruşuyla Volkan, hücumların odak noktası olarak Caner.
Gecenin soru işaretleri.
Böyle bir gecede buluştuğun sonuç, kaliteli futbol adına geciken nedenleri sorgulamaktan önemli mi?
Fenerbahçe'nin kazanması için akıl almaz formüller üretmesine gerek yok ama bu takım her zaman talihe talimli mi olacak?
Futbol oynayarak kazanması için ne kadar beklenecek?
