Bütün duvarlar yıkılırdı.
Şimdi kendimi dinliyorum.
İçinden çıkılmıyor.
Öyle aşağılık bir dünyada yaşıyoruz ki.
Herkes "aklını kullan" diyor.
Oysa ben aklımın dışına çıktığım zaman mutlu oluyorum.
Deliler gibi.
Hayatım aydınlık düşler kurmakla geçti, mavilikleri özlemekle.
Oysa bundan bir süre önce güneş çarptı beni.
Demek bizim de karanlık bir yanımız varmış.
Durduğum yerde yaprak döktüğüm de oluyor ama.
Ben hayatı ürettiğim için seviyorum.
Gündüzleri betonların üzerine çiçek ekiyorum.
Geceleri düşlerimin söküğünü dikiyorum.
Ölene kadar yazacağımı biliyorum.
Ölmeden önce neler yazacağımı da.
Zamanı kontrol ettiğimi düşünürken, kontrolden çıktığımı fark edemiyorum ya. "Demek ki" diyorum, "gerçekten yaşlanmışım."
Ölmek garip şey.
Ama korkunç bir şey değil.
Birkaç kitap, yüzlerce şarkı bıraktım, herhalde kulaklarım çınlar.
Sırat köprüsü üzerinde.
Yalnızlığımın kahve saatlerinde, hayatım gözlerimin önünden film şeridi gibi geçip gidiyor.
İçine doğru yanmaya alışmış dağlara benzetiyorum kendimi.
Suskun, ama son sözünü söylememiş daha.
Bazen ölümü tetikte bekliyorum.
Bir can borcum var Allah'a.
Gençliğimde Pink Floyd dinlerdim. "The Wall..."
Bütün duvarlar yıkılırdı.
Şimdi Münir Nurettin dinliyorum. "Dönülmez akşamın ufkundayız, vakit çok geç."
* * *
HEP KADERİN SUÇU!
Deprem konusunda bilgi sahibi olmayıp.
Her şeyi kadere yüklemek, bizlerden daha çok can alacağa benziyor.
Van'daki ilk depremin yıkmadığı binanın, ikinci sarsıntıyla yıkılacağını düşünmemek gaflettir.
Boşvermişliktir.
Ne yazık ki, bu ülkede gafletin hesabı sorulmuyor.
Kader varken, ne hesabı!
* * *
Çok yaşamak elimizde değil ama adımızı yaşatmak elimizde.
* * *
Yeni düzendeki centilmen adam; etrafı kalabalık olduğu zaman, yanındaki kadına küfür etmeyendir.
* * *
11 Kasım 2011
Mutluluk takvimi
Kuşlar için pencerene ekmek ufala. Sevgiyi en güzel sen anlat. Yatağını kendin topla.* * *
Hercai bir efkar
Sevgimden kalan
Ne aşka sitemdir
Ne sonsuz nefret
Boyumdan büyükmüş
Düşlerim meğer
Harcanan yıllarım
Kullara ibret
Bilmem kaç kulaçtı
Hayatın suyu
Yüreğim sürgünde
Geceler boyu
Şimdi gönlümdeki
Bu dipsiz kuyu
Dağlara taşlara
Yollara ibret
Hakkı YALÇIN
