Birileri sokakta darbe naraları atıyordu.
Süte su katıyordu birileri.
Adam şiir satıyordu.
Eski zaman heykelleri gibiydi, kolu kanadı kırık.
Kıyıları bilirdi adam, açık denizleri.
İçinde yüzüyordu kelimelerin.
Bir hüzün kozasındaydı adam, yaşlı bir mızıkası vardı, acıları hizaya sokuyordu.
Bahşiş topluyordu, sinemada yer gösteren adamlar gibi.
Bir hıçkırık sesi duydu şiirlerinin içinden, gözleri doldu.
Aşkın ayrıntıları boldu adamda, evi dardı, avuç içi kadardı masası.
Derdi tasası olsa da söylemezdi kimseye.
Bir kadın bağırdı gecenin penceresinden, kimse oralı olmadı.
Hayal olduğu kadar gerçekti kadın, gerçek olduğu kadar hayal.
Bir el sırtına dokundu adamın, "Kibritçi Kız"dı.
Adam kızdı, "Şimdi üşüyen çocukların yanında olmalıydın" dedi.
Bir kibrit çöpü aldı kızdan, sigarasını yaktı.
Aslında ülke yanıyordu, sigara ne ki!
Adamın dışı Romeo'ydu da, içindeki yaralı çocuk Spartaküs'tü...
Her şeye küstü adam, sevgiyle barışık.
Hep bu saatlerde gül desteliyordu, gönül kırıntısını dağıtıyordu kuşlara.
Keyfi kaçıyordu peşindeki hafiyelerin.
Ülke yoldan çıkıyordu da, o yüzden öznesi yaralıydı cümlelerin.
Şiirlerindeki sesli harflerin sesi çıkmıyordu artık.
Kalbi kırıktı kafiyelerin.
Şeytan sofralarında dengini arıyordu herkes.
Adam rengini arıyordu güllerinin.
Güller zalimlerin elinde soluyordu da, televizyon sürtüğü adamlar spor muhabbeti yapıyordu camdan cama...
Düşler bile her gece biriyle düşüp kalkıyordu, düşen bir daha kalkamıyordu.
Uyuşturucu evlere kadar girmişti, düşman insanın içindeydi artık.
Adam düşürdüğü mavileri topluyordu da, karanlıklar mavileri boğuyordu.
Adam şiirlerini meydanın ortasına bıraktı, Kibritçi Kız gelip yaktı.
Ne şiirler para ediyordu artık, ne masallar.
Rapunzel'in peruğu düştü başından.
Külkedisi erkek çıktı.
Herkes bir şeyini aldı adamın.
Oysa hayattan alacaklıydı adam.
Borçlu çıktı.
* * *
HEPİMİZ SUÇLUYUZ
İnsan canının hiç değer taşımadığı bir ülkede yaşıyoruz.
Anne acılarını gazetelerde boy boy yayınlıyoruz da, o annelerin acısını bir nebze olsun dindirecek gerçekleri hasıraltı ediyoruz.
Oysa insanların ölümüne suskun kalmak ortak suçumuzdur.
* * *
Namuslu bir insan Allah'ın en soylu eseridir.
* * *
Bu ülkede sadece enflasyon düşmedi. İnsanlık da düştü, zarafet de.
* * *
13 Temmuz 2013
Mutluluk takvimi
Pratik yemekler icat et. Beklentilerini büyüt Dostuna omuz ver. Alıngan olma. Çayı şekersiz iç.* * *
Dün gece çok efkarlıydım
Yine andım ikimizi
Bilsen nasıl özlemişim
İki gözümün denizi
Radyoyu açtım bir şarkı
Yüzüme birden renk geldi
Dilimde ayrılığa sitem
Tam şarkıya denk geldi
Seni sevmek
Sazlı sözlü düşünmektir
Seni sevmek
Yerli yersiz özlemektir
Hasretimin üstünü ört
Seni sevmek
Yokluğunda üşümektir
Hakkı YALÇIN