Önümüz arkamız uçurumdur da, sonsuzluğa çevrilidir gözlerimiz.
Hep bize işler nefretin yasaları.
Yazın bile karıncalar gibi çalışırız.
Bizler kış sokağı sakinleri.
Buzdan kılıçlarla meydan okuruz haksızlıklara.
Sıradan ruhların birbirinin sırasını kapmak için gösterdiği soysuzluğa bakarız.
Bir gün insansızlıktan öleceği telaşına kapılırız insanlığın.
Acıyla yaşamak zordur, bizler inadına yaşarız. Yaralarımızı öperiz gururla.
Lüks konaklarda ilahi duyguları unutmuştur, "Komşusu aç yatarken tok yatan bizden değildir" diyenler.
Bizler düş sokağı sakinleri.
İnsan tarafımıza ters gelir haram yiyenler.
Alınıp satılmayan bir armağandır ruhumuz.
Omuzlarımızdan kuşlar uçar.
Ortalığı yakıp yıkanlar vardır, ülkeyi kan gölüne çevirmek isteyenler.
Yalan ve iftiranın sırtından geçinirler üstelik. Uşağı olmayız, alacakaranlık kuşaklarına yatırım yapanların.
Aydınlık bir Türkiye özlemiyle yanıp tutuşurken, kimsenin kıyığına binmeyiz!
Bizler kuş sokağı sakinleri.
Puştları hiç sevmeyiz.
Sınırları yoktur dünyamızın, nüfus cüzdanlarına ve giysilerine bakıp insan ayırmayız.
Aşk bizde en şık kelime!
Gözyaşlarımız vardır, iç çekişlerimiz.
Sevdamıza yakışan coşkularımız.
Deli taraflarımız da vardır, bazen kendimizi yakarız.
Bazen basıma hazır şiir kitaplarımızı.
Her şeyin bedelini öderiz.
Bizler aşk sokağı sakinleri.
Sevmeyi suç bilenlere inat, sevmemeyi cinayet belleriz.