"Ölü adamlar ayağa kalktı" ifadesiyle galibiyetin hakkını verebiliriz.
Ama bu takımın kaybetme limitini çoktan aştığını hatırlatırken, "Fenerbahçe'nin büyüklüğü bu sonucu emrediyor" deriz.
O çocuklar; Fenerbahçe karikatürize edilirken bile "benim avuçlarıma sadece alkış sığar" diyorsa.
Sezon başından beri ah çok onların ciğeri yanıyorsa!
Bütün futbolculara o formanın anlamını hissetmekle yükümlü olduklarını hatırlatmayı da görev biliriz!
"Siz böyle oynadıktan sonra sizin büyük düşlerinizle kimse oynayamaz" diye not düşeriz.
Beşiktaş'taki isteksiz gecelerin kapısından içeri gireriz.
Gösteriş budalası Quaresma'yı yolcu ederken; son maçtaki "pozisyon cesedini" valizine koyarız ve asıl meseleye geliriz.
"Takımın içini boşaltan birileri Beşiktaş'a yazık etti" deriz.
Özel istek üzerine Fikret Orman'ın ismini veririz!
Talihsizlikleri elimizin tersiyle iter; adamlığına mahsuben "aldırma Ünal Karaman" deriz.
Bu Trabzon'u gelecek sezon şampiyonluğa bekleriz!
Aykut Kocaman; Konya'da bıraktığı yerden devam ederken, dik duruşlu adamların "birilerini" tekzip etmesine hayranlık duyduğumuzu beyan ederiz.
