Hele işçiyse!
Hele garibansa!
Ölüm markette indirimli cennet biletleri hazırdır.
İstanbul Mecidiyeköy'deki inşaat asansörünün 32. kattan düşmesiyle hayatını kaybeden işçilerden Hıdır Ali Genç okul harçlığı biriktirmek için inşaatta çalışıyordu da, özlemi gazetecilikti. "Keşke gazeteci olabilsem!"
Onun hayalindeki gazetecilik, böyle gariban ölümlerinin ardından çığlıklar atan bir gazetecilikti kuşkusuz.
Kıyameti koparması gereken!
Metrekaresi bilmem kaç bin dolarlık inşaatlarda, üç kuruş için tamiratı yapılmayan asansörün aldığı canlar az şey değildir.
O işçilerin her biri yevmiye kavgasındaki kelebekler gibi.
Her güne bir umut.
Biri düğün parasını biriktirmek için ölümü göze almış.
Diğeri 1 ay sonra baba olacak.
Çığlık çığlığa haykırmışlar da duyan yok. "Neden kimse bu asansörü tamir etmiyor?"
İnsan canının değerli olmadığı bir sistemde ölüm egemen güçtür.
O asansör cennete şehit taşıyan araç rolü üstlenmiştir ya!
Yansın dünya!
"Çocuklarımı versinler" diye haykırıyor baba.
Tahir ve Ferdi Kaya kardeşler 3.5 ay önce Gümüşhane'den gelmişler.
Ölümle satranç oynamak için belki.
Keskin kayalıklardan aşağıya inmek, bu asansörle inmekten çok daha güvenli.
Ama kimin umurunda?
İnşaat işçilerinin ölümüne, "Nasılsa gelecekleri yoktu" diye bakanlar ülkesi değil miyiz biz?
Denetleyenleri denetlemek için neden hep geç kaldık?
Hatırda kalması gerekenleri çabuk unutan bir toplumuz.
Soma'yı kim hatırlıyor?
Televizyon dizilerinde geçen sezondan kalan her sahneyi saniyesi saniyesine hatırlayanlar için böyle ölümlerin kaç günlük ömrü var sanıyorsunuz?
Bir yevmiye karşılığı ölüme kaydolanlar ülkesinde...
Ne acıdır ki gariban işçiler için ölüm havası asla kaybolmayacaktır.
***
Ağır kış!
İstanbul'un her yanında Suriyeli insanlar.
Kucaklarında çocukları sefil haldeler.
Yaz günlerinde sokaklarda yatmalarına izin veren tabiatın, kış günlerinde onları nasıl ağırlayacağını tahmin etmek zor değil.
Bu kış ağır geçecek.
Sadece Suriyeli insanlar için değil.
Onların hedefi olabilecek olanlar için de.
***
Mutluluk Takvimi
Dişini fırçalarken musluğu kapat. Mizah dergisi oku. Her şeyi kalbinle yap. Balık tezgahını izle. Kan bağışı yap. Süt iç.Gurbet biraz sana benzer
Hasret biraz bana
Kayıtlandım
Acıların nüfusuna
Nefret biraz sana benzer
Şefkat biraz bana
Tutuklandım
Senden kalan anılara
Ayrılık aşkın töresi
Ne yurdu var ne yöresi
Sen diye tutturuyor
Bedenimin her hücresi
Göğsüme saplanmış
Hasret bıçağı
Zannetme rüzgara
Karışacağım
Ben aşktan yaralı
Sevda kaçağı
Asla teslim olmam
Savaşacağım
Hakkı YALÇIN
