Buna karşılık galibiyete örgütlenmiş, kazanmayı iliklerine kadar hak eden bir Büyükşehir.
* * *
Maça ninni söyler gibi başlayan bir Fenerbahçe.
Beklenenden çok top kaybı, beklenmeyen tempo.
Geri dönüşlerde acelesi olmayan bir anlayış hakim.
Bu da Fenerbahçe kalesi önünde net pozisyonların sebebi.
* * *
Emre sorumluluktan uzak.
Mehmet Topuz hırpani.
Ziegler yine çürük elma.
İnsanlık dışı faulü de caba.
Alex'in santrfor pozisyonuyla, orta alana çekilen yanı aksak bir tasarım!
İlk yarıda takımın içinde öne çıkacak birini aradım, yok!
"Fenerbahçe'nin gecenin içinden yara almadan çıkması için mucize gerekir" diye düşündüm.
* * *
İkinci yarıda korkuyu budamış bir Fenerbahçe var.
Ama kazanmak adına yine aşina metodlar.
Fenerbahçeli futbolcuların aklından geçenleri, Büyükşehir futbolcuları daha önce yakalıyor.
Beraberlik golünden sonra, saldırı stratejisinin, savunma mekanizmasıyla çakıştığını gördük..
Kademesiz oynayan savunma dokunmadan açılan kapılar gibi olunca. Her yönüyle galibiyete kilitlenmiş Büyükşehir'den klasik goller ve kaçınılmaz yenilgi.
* * *
Takım ruhu ve kazanma duygusundan yoksun futbolcular, Fenerbahçe'nin 3 puanını da kendi elleriyle sildiler.
Ne diyelim.
Fenerbahçe'nin yokluğu, onların varlığına armağan olsun.
Büyükşehir'e helal olsun.
Onlar dün gece yine, "Beni Fenerbahçe maçlarına emanet ediniz" anlayışının harika temsilcileriydi.
Gecenin küheylanı Webo'ydu.
