Bir yanımız Avrupa uyanıklığı.
Bir yanımız Asyalı enkazı.
O yüzden dün söylenenler ertesi gün yalan!
Çevir kazı yanmasın.
Her şey önümüzden bir film şeridi gibi geçiyor.
Eskiden yağ kuyrukları vardı.
Şimdi yağcı kuyrukları var.
Kuyruklarını birbirine bağlasalar, üçüncü köprü hazır bile!
Eskiden kız çocuklarının zaafı elma şekeriydi. Şimdi sanal puştlar!
Adı üstünde çocuk. Adı üstünde puşt!
"13 yaşındaki kız çocuğuna tecavüz edenlerin derdine düşmeyen bir ülke, magazin zibidilerinin derdine düşüyor" diye yazmıştım da.
"Derdi sana mı düşüyor?" diye bir mail geldi. Adamın cümlesi de yere düşmüştü, öznesi de. Kaldırmadım.
Dilerim komşuda pişen, ona düşmez!!
Kendimizle yüzleşmemiz için aynaya bakacak yüzümüz olmalı önce.
Bir şeyleri göze alabiliyorsak tabii.
Yoksulların çocukluk fotoğrafları olmazdı da, hayat karşısında bir duruşu olurdu eskiden.
Şimdi yoksulu zengin hayat istiyor.
Zengini daha zengin hayat.
Kirli zenginlik mıknatıs gibi!
Üstelik pozlarından geçilmiyor.
"Çekiyorummm! Çeeekk-timmm!"
Ne çekiyorsak, para için her şeyini satan düzenden çekiyoruz.
Erkekçesi güzeldir ölümün bile diyecektim ama... Etrafta adam kalmamış!
Alınan mı var? Kendini ele veren düzende alınacak ne kaldı!
İçine doğru yanmaya alışmış dağlar eskiden patlardı.
Ahh! Nerde o eski dağlar.
Eski adamlık, haksızlığın kapısına şıp diye damlardı.
Ahh! Nerde o eski adamlar!
