Vermediğiniz şeyleri alamazsınız.
Galibiyete düşkünlüğü bilinen Fenerbahçe'nin dün yenilmemek adına bile fazla mücadele etmediğini gördük.
Savunmanın kendini inkar eden hallerini, orta sahanın teslimiyetini izledik.
Fenerbahçe'nin futbol adına kendini gösterdiği tek sahne, Emenike'nin attığı golden önceki "pas resitali."
***
Fenerbahçe'nin kaybetmesini gerektiren şartlar takımın içindeydi.
Alves tarihi bir gün yaşadı.
Ayakları da, aklı da futbolun dışındaydı.
Gökhan Gönül'ün kanadı rakibin bereket kulvarı.
Ve Baroni...
Dünkü Baroni'nin maçın sonuna kadar sahada kalması, olacak şey değildi.
Kuyt'ın mücadeleden bu kadar uzak kaldığı bir maçı hatırlamıyorum.
Sow ve Alper'in üşümüş hallerini de.
Kuşatılmış kalede direnen bir asker arıyorsanız.
Sadece Volkan Demirel'i gösterebilirim.
İkinci yarıda 5 net pozisyonda kalesinde devleşti.
***
Karabükspor dönen topları saldırı hamlesine dönüştürmenin de ustasıydı, yaratıcılığın da.
Haklı bir galibiyet aldılar.
***
Fenerbahçe'ye gelince...
Bazen gururla yürünen yollarda hiç hesaba katılmamış kayıplar vardır.
Giden 3 puanı bir kenara atarsak, böyle sonuçların daha dikkatli olmayı emreden bir gerçeği de vardır.
Fenerbahçe'nin bu kayıptan kazanacağı en anlamlı gerçek de budur.
Çünkü liderlik bazı takımların
yaşam biçimidir.