Erkekler hayallerinin pasını silerdi dost sohbetlerinde.
Çocuklar günün her saati akide şekeri dilerdi.
Ne ayrımcılık, ne düşmanlık.
Saflıklar kaybolmamıştı henüz.
İnsanları birbirine düşürmenin siyaseti başlamamıştı daha.
Mahallenin küçük bahçesi gibi dururdu bakkallar.
Hepimiz bakkal amcaları tanırdık.
İhtiyaç halinde mahallenin bankasıydı onlar.
Güvenlik amiri, bekçisi.
Çaresizliğin kuzey yıldızı.
Gerektiğinde "bakkal eliyle" dağıtılan mektupların postacısı.
Onlara yüreğimizi bile emanet edebilirdik.
Sonraki yıllarda çok şeyler değişti memlekette.
Amerikan tarzı hayatın kartpostallarını dağıttılar cümlemize.
Hammaddesi para olan bir düzen yaratıldı.
Süpermarket devri başladı.
Doğmamış çocuklarımızın arsalarına bile kocaman binalar dikildi.
Haram en helal yol sayıldı.
Önce bakkallarını kaybetti mahalleler.
Sonra da insanlığını.
Hiçbir şey sebepsiz yaşanmaz.
Sonradan sözü edilecek günler yaşadığımız içindir ki, bugünlerde bile eskiyi arıyoruz.
Hayatın öznesinin lüks yaşamak olduğu bir memlekette, paranın şehveti ne din tanıyor, ne insanlık.
Ne mahallelerin güvenliği var artık, ne komşuluk, ne bir çöp kutusu kadar saygı.
"Biz bu masalı nerde kaybettik?" diye soruyorum bazen.
Hafızamız uyumuyor.
Cevabını veriyoruz.
Biz bu masalı, bakkal amcaların katledilmesine izin verdiğimiz gün kaybettik.
Süpermarketlere koştuğumuz gün!
Şimdi büyük yalnızlıklar görkemli ışıklarını yakarken.
Bize bakıyor süpermarketler. "Sizlerin canınıza nasıl okuduk" diye.
Bizler de kaybolan mahallelerimize, taksitini zor ödediğimiz kredi kartlarımıza.
Ve düşman gibi bakıyoruz birbirimize.
Daha kaybedecek ne çok şeyimiz olduğunu bile bile!
***
Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç'a duyduğum güven, bu ülkede çok az insana duyduğum güvendir.
***
Çıplak ayakla kumlara bas. Güneşin batışını izle. Bir bebeğin yanında uyu. Kuşlara yem at. Pozitif düşün.***
Yeni anayasa
Cemil Çiçek, yeniden Meclis Başkanlığı'na seçildikten sonra açıklama yaptı. "İlk hedefimiz yeni anayasa."
Anayasanın "yeni" olmasından ziyade, toplum için olması şartı gerekiyor.
Bu ülkenin gerçek bir demokrasiye ve özgürlüklere ihtiyacı var.
Meclis'in görev hanesinde yazan budur.
O yüzden beklentimiz çok değil.
***
Doğduğum günden beri
Bir başımayım
Hiç kimse gözlerini
Gözlerime yıkmıyor
Şair olacağıma
Adam olsaydım keşke
Anamın sözleri
Aklımdan çıkmıyor
Kan geliyor ağzından
Acılarımın
Herkes gülerken benim
Ağlamam niye
Büyüdükçe büyüyor
Yumruklarım
Bazen düşünüyorum
Yalnızlık ben miyim diye
Muammer HACIOĞLU