Bursaspor maçının abartılmış övgülerinden sızan iltihap ise, Fenerbahçeli futbolcularda mevcuttu. Bu şartlarda Fenerbahçe'nin kazanması imkansızdı.
Koray Gencerler berbattı ama Güiza'nın verilmeyen penaltısı için ayağa kalkanlar, Bilica ve Emre'nin kırmızı kartları için, niye oturdular acaba?
Ayrıca Saracoğlu'nun zemini eşittir kayıp puan köstebeği. Hatırlatmakta yarar var.
Ortamı germenin patronluğunu yine Adnan Polat'ın üstlendiği Kayseri macerasında gördük ki. Büyükler, önlerine konacak 3 puanı bekliyorlar.
Yoksa, "kasaplık masallarıyla" hakemleri etkileme seansları başlıyor.
Kayseri'de futbol yoksulu bir takım vardı.
Hakemin kıyağıyla, 30 dakika 10 kişi oynayan rakibe üstünlük sağlayamıyorsan, yaygarayı kendi içinde koparacaksın.
Kaybeden büyüklerin, haybeden gürültüsünden bıktı bu ülke.
Beşiktaş, dağınık geçmişinden, toparlanmış bir geleceğe koşuyor.
Gençlerbirliği karşısında edindiği duruş, golcü yanını da ortaya çıkardı.
Liderlik onun için hiç kapanmayan bir kapıysa, o kapının eşiğinde bir Kartal'ın beklediğini söylemek de, bizim görevimiz.
Trabzonspor, nefes nefese bir koşunun içinde. Yerinde saydığı günleri dev adımlarla alıyor. Her hafta zengin bir futbol kokteyli, bol gol, böyle günleri özlemiş olan taraftara armağan olarak kalıyor.
