Ama Fenerbahçe kendisini o köprüden aşağı attı.
* * *
İlk yarıda kötürüm bir takım.
Formaları üstlerinde ama ruhları kayıp.
İkinci yarıda ihtilal takımı.
Bunlardan hangisi gerçek Fenerbahçe?
İlk yarıda yoldan çıktılar da, ikinci yarıda sihirli lambadan mı çıktılar?
* * *
Sow'un sadakat içeren bir gücü var Futbolun hayırlı evlatlarından biri.
Diğerleri birbirine benzeyecek kadar ruhsuz mücadele ederken.
Dün gece "aşk yenilmez" dedi.
Mücadeleyi alevlendirmenin meşalesini yaktı, golünü de attı.
İkinci yarıda herkes duydu, herkes ona uydu, Fenerbahçe yenilmekten kurtuldu.
Ama ilk yarıdaki Fenerbahçe'yi, kimse inkar edemez.
* * *
Bir takım, kendi sahasındaki maçlara deplasmana çıkar gibi çıkarsa sonuç belli.
Kendi sahasında bezgin bir misafir.
Orta alanda pozisyon sevkiyatı olmadığı için, yerini bulmayan uzun toplar,
Elazığspor'un hücumlarının başlangıç noktasını oluşturdu.
Fenerbahçe savunmasında, hiçbir yerde yayınlanmamış maceralar.
Orta alan Elazığ'ın Disneyland'ı gibi.
* * *
Krasiç'e baktım, futbolcu taklidi yapıyor. Bakışları bile bayat.
Kuyt başkasının ayakkabılarıyla maça çıkmış gibi.
İkinci yarıda, Sow'la başlayan başkaldırı, beraberliği kurtardı.
Elazığ'ın bireysel hataları bile, Sow'un sihrini yok edemez.
Maça çıkmadan önce hayalleri başkaydı kuşkusuz.
Ama dün gecenin gerçekleri onları 2 puanlık kayıpla cezalandırdı.
Beraberlik olmasa, çok şeyin fırtınası da kopardı.
