Her gün kepenklerin kapandığı, ocakların söndüğü manzaralar, ne gazetelerde, ne televizyonlarda değer buluyordu da...
Bindiğim taksinin şoförü, "gerçekleri gizlemek, onu yok saymaya yeter mi?" diye karşı soru yöneltti bana.
"Senin gibi düşünen kaç kişi var?" dedim.
"Tahmin ettiğinden çok" dedi.
Gerçekleri, moralinden ötedeydi.
Bir kuruyemişçiye girdim.
Adamın morali yoktu ama söyleyecek şeyleri vardı.
"Bu ülkede bazı insanlar suya sabuna dokunmuyorsa, adı kayıtlara bulaşmasın diyedir" dedi.
Dükkandaki müşteri bize kulak kabartmıştı. "Kanla karışık yağmurlu havanın, bütün ülkeyi etkisi altına alacağından haberimiz var" derken, haberleri sundu sanki.
Sonra da, "Bizi aptal zannetmesinler" diyerek, özellikle not düştü.
Simit satıyordu adam, onun moralini sordum. "Moralimiz ölü ama insanlık ölmedi" dedi.
Bedava dağıttığı simitler yüzünden aç kaldığını gizlemedi.
"Yoksulluğu aşarız ama hukuksuz nasıl yaşarız?" derken, benim aracılığımla, birilerine mesaj gönderdi.
Sözüm politik ağalaradır!
Hiçbir şeyden haberi yok zannettiğimiz halkın, her şeyden haberi var.
Öyle suskun durduklarına bakmayın.
Benzine istediğiniz kadar zam yapabilirsiniz.
İşçileri dövebilirsiniz.
Onların ödemelerini aksatabilirsiniz.
Çıtları çıkmaz.
Ama sistemi değiştirmeye, demokrasiyi babanızın malı gibi kullanmaya başlarsanız.
Şerefsizim kıyameti koparırlar!..
Sanırım, uzatmaları oynuyorlar!
