ÜLKEMİZ bir hüzün mevsiminde, yangınlar seller ve geleceğe ait korkular.
Hafta sonunda sele kapılırken otomobilini kurtarmaya çalışan bir adamı hayata çağıran genç kızın sesine takıldım.
Kendi canından bir parçayı kaybediyormuş gibi haykırıyordu.
"Abi kaç! Bırak arabayı abi!" Adam sele kapılırken telaşa kapılan o genç kız bizim insanımız, bu toprakların soyundan gelen, omuzlarındaki melekleri düşürmemiş ruhu temiz bir insan.
Allah'ın güzel kulu.
Sele sözü geçmese de kalbinin bütün harfleri sesli.
O canhıraş haykırış fındık kabuğundan yapılmış bir sandalın içinden bir insana el uzatmak gibiydi.
"Abi kaç! Bırak arabayı abi!" Hayatına yer açmak için haykırdığı adamın sellere kapılması o genç kızın hayatındaki unutulmaz bir sahne olarak kalacaktır.
O adamın kurtulmuş olmasına en çok sevinenlerden biri olsa da.
O haykırış bu kötülükler dünyasında "kaşarlanmış yalanların" yanında organlarını insanlığa bağışlamaktır.
Som altından vicdandır.
Kör kuyuya sarkıtılmış ip, sele kapılan adama yürekten atılmış bir can simididir.
Olması gereken bir haykırışı abarttığımı düşünen olabilir.
Hayır! Bu dünyada insanların güzel olanını az görüyoruz kötü olanını çok.
Vicdan ve merhamet kullanılmayan kelimelere dönüşmüştür artık.
Sellerde depremlerde nice insanları kaybettik ve hala kaybediyoruz da bu kayıpları bile siyaset malzemesi yapanlar var.
Allah'ını unutup paraya tapanları gördük biz, vahşetini kutlayanları.
Üniversiteli bir genç kıza tecavüz edip parçalara ayıran ve bedenine adını jiletle kazıyan çakalları.
Yangından mal kaçıranları, sellerden ganimet toplayanları, yetimin öksüzün kanını emenleri.
Engelli insanlara saldıranları, yaşlı kadınların emekli maaşını çalanları.
Ve bütün bunlara karşılık pis pis sırıtan vicdansızlığı.
Teknolojik aletlerle nostaljiyi sırtından vurdular, karanfili yakamızdan alıp sosyal medya mezbahaları kurdular.
Duvarlardaki ahşap çerçevelerde kaldı güzel insanlar, atlarına binip gittiler.
Haykıran o genç kız son güzel insanlardan biridir.
Biliyorum ki sırtında mumla dolaşan kaplumbağalar sihirli lambalardan daha çok aydınlatır geceleri.
İçten bir çığlık megafonlardan bin kere değerlidir.
Herkes bu kadar dilsizken!
Mutluluk Takvimi
Kapına alarm taktır.
Lösemili çocukları sevindir.
Organlarını bağışla.
Siyaset yapma.
Ah benim kendime
Yazık edişlerim
Ah benim boynu bükük
Gidişlerim
Alın yazımdan
Bir roman çıkar
Gözlerim doğuştan
Islaktır benim
Kırk yerinden kanar
Sevdalı yürek
Gözlerim ardından
Çakıldı kaldı
Sırtı yere gelmez
Denilen adam
Senden sonra böyle
Yıkıldı kaldı
Hakkı YALÇIN
Hayat bazen bir çocuğa su vermek kadar kısadır.
İnfaz memurları
Bütün çocuklar bu dünyadan alacaklıdır, en çok da büyüklerden!
O büyükler ya çocukluklarından intikam alıyorlardır ya şimdiki çocuklardan!
Çocuk sevdasına mahsuben yaptığım sorgulamaların bende yarattığı kaygı büyük.
O yüzden hayata bilet kesen bir kondüktöre geçenlerde sordum.
"Çocukların aydınlık yarınları için hiç bilet kaldı mı?" "Hayır" dedi, "hepsini infaz memurları aldı."