Örgütlenmiş bir futbol takımı vardı sahada. "Başkalarının yazdığı kadere teslim olmaktansa, kaderimi mücadele ederek yazarım" diyerek gönül birliği yapan bir takım.
Maçın başı da iyiydi sonu da.
Daha ilk dakikalarda Sivasspor'un beraberliğe can atan tavrına, okkalı bir saldırı.
Tahrip gücü de üst düzey olunca maç ilk yarıda bitti.
Bu takım böyle oynarsa, kazanması doğa kanunudur.
***
Galibiyeti şekillendiren isimlerin başında Kuyt geliyor.
Sahanın her yanı onun koşu alanıydı. Bir yanı takımın gizlenmiş santrforu.
Diğer yanı bozulmuş pozisyonları bile toplayan adam.
Sonra Emenike...
Gecenin pozisyon ajanıydı.
Top onun ayağına geldiğinde futbolun ufku genişliyor.
Dünkü mücadelesini kendisini Fenerbahçe'ye ait hissetmenin ilk resmi maçı gibi yorumladım.
Ve Holmen...
Çok hareketli ve disiplinli.
Gelecek haftalarda çok daha etkili olacaktır.
***
Kazanmanın ikinci perdesinde sihir orta alandaydı.
Bu kez enine oynamak ve pozisyon gevelemesinden eser yoktu. Rakibe genişlik vermeyen, ikili mücadelelerde de sürekli ayakta kalan örgütlü bir orta alan.
***
Savunmanın topla çıkma ustalığı ve şişirme toplara yüz vermeyen anlayışı da, gecenin öne çıkan doğrularıydı.
Egemen'i tırnak içine aldım. Bruno Alves zaten herkesin işaret ettiği adam.
Bu takımın doğrularına arka arkaya acımasız davranması yakışmazdı zaten.
O doğrularla iki maç sonra tanıştığımıza memnun olduk.
Arkasını da bekliyoruz.